Rövşən Abdullaoğlu'nun ikinci kitabıdır ki, heç yorulmadan, zamanın getməsini hiss etmədən bitirdim. Bu kitab bəzən güldürdü, bəzən ağlatdı. Kitabdan bir daha başa düşdüm ki, sevən insan sevdiyinin pis halında onu tərk etməyə deyil, onu öncəkindən daha çox sevməyi bacaran biridi. Sevməyi hər kəs bacarar amma bu cür sevməyi məncə çox insan bacara bilməz. Eynən düşmən qanından olan birini sanki öz övladı imiş kimi sevməyi də çox insan bacarmaz. Bilmirəm kitabdır sadecə yazılıb deyə düşünənlər əlbət ki vardır. Amma düşünürəm ki hardasa belə bir insan mütləq ki var. Kitabı oxumağı hər kəsə çox-çox məsləhət görürəm. Peşman oımayacağınız bir kitabdır. Bilmirəm bəlkə də nə vaxtsa oxuyaram təkrar amma inanmıram ki kitabın 1 cümləsi belə olsa yadımdan çıxsın.. təşəkkürlər Rövşən Abdullaoğlu.
·
35 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.