Yazarın, zaman ve mekandan ayrı olarak; boşa harcanmayan, ilmek ilmek dokunan onurlu bir yaşamı, kurgusal bir karakter üzerinden yücelttiği; zaman ve mekana nüfuz eden bir yazımla ise; önü ve arkasıyla ama genel olarak 16. yy’da bilim, simya, teoloji, okültizm ve kaçınılmaz olarak da astronomide iz bırakmış önemli kişilerin bilinen olaylarını, gerçek tarihlere sadık kalarak bağdaştırarak, ana karakteri incelikle işlediği ve ustaca kaleme aldığı romanıdır.
Dönem olarak tercih edilen 16. yy için; batının, reformist hareketler neticesinde belirgin şekilde fraksiyonlara ayrılmaya (Protestanlık, anabaptizm, Calvinizm ve niceleri) başlamasına koşut olarak, önce Kopernik sonra Galileo’nun, dönemin dogmalarını görmezden gelircesine altını çizdiği güneş merkezli evren fikrinin, Katolik ruhban sınıfının otoritesini sarsmaya başladığı; Erasmus, Rabelais, Montaigne gibi isimlerin, dini otoriteleri çok silkelemeden ama alaya almaktan da vazgeçmeden cesurca ektiği hümanizma tohumlarının kentlerde filizlenmeye başladığı; diğer yanda ise Engizisyonun, halkı sapkınlığa sürükleyecek her türlü tanrıtanımaz düşünce, söylem ve yazım sahibini, sıklıkla bir kılıfına uydurarak, savunduğu öğretilerin aksine bağışlayıcılıktan uzak, saldırgan ve raşitik bir açgözlülükle yaktığı; İspanyol-Fransız ve Felemenk krallarının kendi aralarındaki sürekli savaşlar nedeniyle huzurdan da, refahtan da nasiblenememiş yüzyıl toplumunun, yetmezmiş gibi bir de veba salgınlarıyla uğraştığı bahtsız bir yüzyıl yorumu yapılabilir.
Zenon, böylesi bir görünüme sahip dönemde kendini, kendi özgür iradesiyle baştan sona bütünleyen, insana uzak-doğaya yakın feylesof bir ölümlünün epik hayat hikayesidir.
·
154 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.