Şahsen özel bir ilgi duyduğum ve dahî hâllerinden garip bir hâz aldığım adından da anlaşılacağı üzere meczuplarla ilgili 
Zeki Bulduk 'un kaleme aldığı özel bir kitap Müstesna Deliler Albümü...
Bence dağ gölleri gibi saf, berrak, tertemiz, dünyanın sahte oyunlarından muaf tutulmuş, âşk'ın cezbesiyle başka boyutlara kanat çırparak, bazı mâkamları temaşa edip geriye dönmeyen âşk pervaneleridir meczuplar. 
Mustafa Merter 'in 
Nefs Psikolojisi kitabında belirttiği gibi;
insanlar dikey olarak çift kutuplu bir yapıya sahiptir. Alt bilinçdışının çekim etkisinde kaldığında ruhsal ve aklî birtakım hastalıklar ( psikozlar) yaşadıkları gibi üst bilinçdışının çekim etkisi ile de bir takım olağanüstü hâller yaşayabilirler.
Cezbe hâli doğuştan gelebildiği gibi bazen bu hâl gelip geçicidir, bazen de cezbe hâli yaşayan kişi bu durumda kalabilir . Bu yaşanan kesinlikle psikoz gibi bir şey değildir. Meczup insanlar kendi içsel hâllerinde yaşayan toplum tarafından garip karşılanacak bir takım davranışlar sergileyebilen, sıradışı insanlardır. Zaman zaman kendilerinde harikulade hâller gözlenen, bazen gaybdan haber veren, doğuştan saf ve özel ruhlardır. Pek çok kültürde de böyle insanlar olmuş ve hep özel bir ilgi görmüşlerdir. Mesela Orta Asya Türk kültüründe şamanlar vardır. Kuzey ve Güney Amerika'da bazı varoluşsal ve spiritüel krizler yaşayan kişiler bu krizden sonra bazı özel yeteneklere sahip olmuşlardır. Yani kısaca demem o ki her devirde böyle sıradışı insanlar hep var olmuş ve olacaktır.
Bu uzun girizgahtan sonra kitaba gelecek olursak zaman zaman açıp çok etkilenerek okuduğum bir eser. Kitap, yazarın pek çoğunu bizzat tanıdığı, iletişim kurduğu ve gözlemlediği bazı müstesna insanların hikâyelerinden oluşuyor. Zeki Bulduk'un anlatım dili, hissettiklerini aktarışı o kadar etkileyici ki kitap şiir tadında ilerliyor diyebilirim.Yazarın kalemini bilenler ne kadar zevkli bir üslubu olduğunu da zaten bilir. Şahsen okumalara doyamadığım, kâh hüzünlenerek kâh tebessüm ederek içinde kaybolduğum bir eser.
Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Arka kapak yazısını öyle çok seviyorum ki paylaşmadan geçemedim :))
Merhamet adlı dersin kadim hocaları olan delileri
ve meczupları o çocuk gözlerinden öpüyorum.
Bir deli sadece, yalnızca, asla, bizatihi deli değil; bir şehrin hafızasıdır. İnsanlığımızın vicdanıdır. Merhamet adlı bir delikli çalgıdır. Ney gibi!..
Bir deli öldüğünde bize ses veren delikler bir bir kapanır, ahenk yok olur... Vicdan susar, hoşgörü konuşmaz sokaklarda. Edep yerini şaşırır, dostluk köşede ağlar...
Acımasız bir dünyanın vicdan ışıkları olan bu güzel insanlardan, ‘aklı başında’ olanlardan öğrendiklerimizden daha çok şey öğreniriz. Çünkü, o kadar gerçekçi ve yalındırlar ki gördüklerini söylemezlerse dilleri çürür. Çünkü yalandır yaşadığımız yalan!
Zeki Bulduk 'un kaleme aldığı özel bir kitap Müstesna Deliler Albümü...
Bence dağ gölleri gibi saf, berrak, tertemiz, dünyanın sahte oyunlarından muaf tutulmuş, âşk'ın cezbesiyle başka boyutlara kanat çırparak, bazı mâkamları temaşa edip geriye dönmeyen âşk pervaneleridir meczuplar. Mustafa Merter 'in Nefs Psikolojisi kitabında belirttiği gibi;
insanlar dikey olarak çift kutuplu bir yapıya sahiptir. Alt bilinçdışının çekim etkisinde kaldığında ruhsal ve aklî birtakım hastalıklar ( psikozlar) yaşadıkları gibi üst bilinçdışının çekim etkisi ile de bir takım olağanüstü hâller yaşayabilirler.
Cezbe hâli doğuştan gelebildiği gibi bazen bu hâl gelip geçicidir, bazen de cezbe hâli yaşayan kişi bu durumda kalabilir . Bu yaşanan kesinlikle psikoz gibi bir şey değildir. Meczup insanlar kendi içsel hâllerinde yaşayan toplum tarafından garip karşılanacak bir takım davranışlar sergileyebilen, sıradışı insanlardır. Zaman zaman kendilerinde harikulade hâller gözlenen, bazen gaybdan haber veren, doğuştan saf ve özel ruhlardır. Pek çok kültürde de böyle insanlar olmuş ve hep özel bir ilgi görmüşlerdir. Mesela Orta Asya Türk kültüründe şamanlar vardır. Kuzey ve Güney Amerika'da bazı varoluşsal ve spiritüel krizler yaşayan kişiler bu krizden sonra bazı özel yeteneklere sahip olmuşlardır. Yani kısaca demem o ki her devirde böyle sıradışı insanlar hep var olmuş ve olacaktır.
Bu uzun girizgahtan sonra kitaba gelecek olursak zaman zaman açıp çok etkilenerek okuduğum bir eser. Kitap, yazarın pek çoğunu bizzat tanıdığı, iletişim kurduğu ve gözlemlediği bazı müstesna insanların hikâyelerinden oluşuyor. Zeki Bulduk'un anlatım dili, hissettiklerini aktarışı o kadar etkileyici ki kitap şiir tadında ilerliyor diyebilirim.Yazarın kalemini bilenler ne kadar zevkli bir üslubu olduğunu da zaten bilir. Şahsen okumalara doyamadığım, kâh hüzünlenerek kâh tebessüm ederek içinde kaybolduğum bir eser.
Okumak isteyenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim.
Arka kapak yazısını öyle çok seviyorum ki paylaşmadan geçemedim :))
Merhamet adlı dersin kadim hocaları olan delileri
ve meczupları o çocuk gözlerinden öpüyorum.
Bir deli sadece, yalnızca, asla, bizatihi deli değil; bir şehrin hafızasıdır. İnsanlığımızın vicdanıdır. Merhamet adlı bir delikli çalgıdır. Ney gibi!..
Bir deli öldüğünde bize ses veren delikler bir bir kapanır, ahenk yok olur... Vicdan susar, hoşgörü konuşmaz sokaklarda. Edep yerini şaşırır, dostluk köşede ağlar...
Acımasız bir dünyanın vicdan ışıkları olan bu güzel insanlardan, ‘aklı başında’ olanlardan öğrendiklerimizden daha çok şey öğreniriz. Çünkü, o kadar gerçekçi ve yalındırlar ki gördüklerini söylemezlerse dilleri çürür. Çünkü yalandır yaşadığımız yalan!
·
124 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.