Oldum olası kendimi " delilere " yakın hissetmişimdir. Belki de " normal " insanlar olarak onları anlamaya aklımız yetmiyor diye düşünürüm. Onlar at sineği gibi toplumda eksik olan yönleri herkesi rahatsız ede ede yüzlere çarparlar.
Biz de onlara uyup düşünce deryasında yok olmamak için onları hayattan tecrit etmeyi güvenli buluruz.
Küçük ama yoğun hikayede bu olay gözler önüne seriliyor. Deli denilerek tecrit edilmiş eğitimli bir hasta olan İvan Dmitriç' in yaşayarak öğrendiği yargılar; hayatı sadece kuru teorik bir felsefeden edindiği bilgilerden ibaret olan Doktor Andrey Yefimıç' ın yargılarıyla çarpışıyor. Ve okuması ve üzerinde düşünmesi leziz bir novela ortaya çıkıyor.
Ama hayat Doktor Andrey Yefimıç' a daha perdenin kapanmadığını hayatının ikinci bir perdesinin yani ikinci bir perspektifinin de olduğunu yaşayarak öğretiyor.
***Yazıda deli olarak tanımladığım insanlar hayattaki adaletsizliğe, haksızlığa ve mantıksızlığa akıl erdirememiş ve toplum tarafından anlaşılamadan yaftalanmış insanlardır.
Ne demiş 
Johann Wolfgang Von Goethe " Hayat hassas kalpler için bir cehennemdir."
Johann Wolfgang Von Goethe " Hayat hassas kalpler için bir cehennemdir."
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.