Elif Şafak kalemi sade ve kısmen de olsa kalemi akıcı yazarmış. Bir tarafta Şems ile Mevlana dostluğu ve Allah aşkı, diğer tarafta Aziz ile Ella. Günümüzde geçmişin aşk anlayışının güzel bir karşılaştırılması. Kitap, bir ayna gibi, insanın içine doğru tutulmuş. Dışarıdan içinize bakmayı sağlıyor. Her şey tezatıyla var diyor kitapta. Kişi tezatını bulduğunda varlığını tamamlıyor ve ikiden bir elde ediyor. Rumi, Şemsini bulmak için otuzyedi sene beklemiş. Rumi gibi biri olmadığımız için Şems'imizi bu kadar bekleyemiyoruz. Bazen Şems'imizi bulsak da onun barışmak, kucaklaşmak yerine savaş girişiyoruz. Etkilenmem deyip başladığım , başlarda oldukça sıkıldığım , sayfaları çevirdikçe "ne olur bitmesin" dediğim romanlardan.O ara kimi gördüysem eline bu kitabı sıkıştırmışlığım mevcuttur :) Hatta kaç kere kitap geri gelmemiş ve sürekli kütüphanemde olması için aldığım ender kitaplardan..
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.