İnsan yaşamında elinin altında bulunan her şeyi yitirebilir. Bizim olan birçok şey bizi terkedebilir. Hayatın esasında vardır bulmak ve yitirmek. Peygamberlerin kıssalarını metaforik bir anlatımla ele alan muhterem müellif insanlığın kaybına dikkat çekiyor. Bizler yitirmeye Hz. Adem ile başladık. Hz Nuh ile yeni bir sayfa açmışken Rasulullah ile kemale ulaştık. Satırları okurken şunları düşündüm ; Allah Teala peygamberlerini biz onları anlayalım diye göndermiş. Yalnız, Peygamberlerden öğreneceğimiz sadece okudukları vahiy değil. Bizler onlardan yaşamayı da öğreniyoruz. Bir insan nasıl yaşar? Neyi yitirir? Bulmak nasıl olur? İlahi nizam öyle mükemmel ki. Bu yola baş koyanın kaybolması mümkün değil. Kendisinden önce bu yolu yürüyenler ardlarında sağlam bir harita bırakıyorlar çünkü. Hasılı Bütün insanlar bu yolun yolcusu kimi Hz. Yahya ile yürüyor kimi Rasulullah ile. Ulaşacağımız yer ise yitirdiğimiz cennet...