MAŞA
Mihaylo İvaniç...
MOŞKİN
Dur, dur... biliyorum, bana yapacağın bütün itirazları tahmin ediyorum. Ama sen de beni anla. Elbette ben sana göre bir koca değilim. Bunu düşünmek bile gülünç...
Bana öyle geliyor ki, artık evimde eskisi gibi gönül rahatlığıyla oturamayacaksın, aynı zamanda beni bırakmaya da kıyamazsın. Hâlbuki ben sana huzur, sükûn, saygı
sağlamak, seni himaye edecek bir koruyucu olmak istiyorum. Tekliflerim bunlar... Benim namuslu, vicdanında tek bir leke bulunmayan bir adam olduğumu biliyorsun Maşa. Şimdiye kadar sana, şerefine nasıl dokunmadan
baktımsa, bundan sonra da öyle bakacağım. Baban olacağım, o kadar... Öyle ya! Seni bırakmak, tahkir etmek istediler. Güya aciz bir öksüz, bir evlatlıksın... elin evinde
merhametten oturuyormuşsun... Öyle şey olmaz! Sen bu evin kadınısın, bir hanımefendisin. Ben ise... şey... paravana,
anladın mı, paravanadan ibaret olacağım. Ee,
buna ne dersin?
MAŞA
O kadar şaşırdım, öyle duygulandım ki, size hemen nasıl cevap vereyim bilmem ki?
MOŞKİN
Canım zorlayan yok. Rahat rahat düşün taşın. Bu çareyi senin huzurun için buldum. Sonuçta senin bileceğin iş. Bana bugün sadece evimde kaldığını söyle. Ben bununla yetinirim. Fazlasını istemiyorum.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.