“Bulantı bende değil onu dört bir yanımda duyuyorum o bende değil ben ondayım”
İlk kez Sartre okumuş biriyim. Sartre'nin dünyasının biraz karanlık bir yapıda olduğunu az çok biliyordum ama bu kitapla çok daha fazla hissettim.
Kitabı okurken bunalıma girebilirsiniz.
Kitap tam anlamıyla varoluş felsefesi üzerine yazılmış. Sartre işte.
Kitabın ağır bir dili var fakat okumayı bitirdikten sonra verilen mesajı anlıyorsunuz. Kitap karakteri bulantı içerisinde ve kendini bir hiç olarak tanımlamakta.
Benim en sevdiğim ve bence kitabın özeti olan kısım
Otodidakt' la varoluş ve hümanizm üzerine konuşmaları.
Varoluşsal sancılar çekebileceğimiz yer yer bizim de bulantı hissedeceğimiz bir kitap.
Ayrıca kitabın karakteri sanat ile ilk kez mutlu olmakta ve artık sonlarda mutlu ve yeni bir karaktere sahip olmakta.