Hüseyin Rahmi Gürpınar'ı duymadım dersem taş olurum ama şu ana kadar herhangi bir kitabını okuyup okumadığımı da pek iyi hatırlamıyorum. Kendisi ile tanışmam "Cadı" vesilesiyle oldu, neden cadı derseniz birkaç ay önce kitabın beyaz perdeye uyarlandığını görüp heyecanlandım ve ilk olarak kitabı okumalıyım diye düşündüm. Günümüzde Türk sineması, Türk edebiyatından yeterince faydalan(a)mıyor bana göre. Dolayısıyla ortaya nasıl bir film çıktığını ziyadesiyle merak ettim.
Genç yaşta eşini kaybeden ve çocuğuyla "ortada kalan" genç bir kadının (Fikriye) çevresi ve bilhassa yengesi tarafından evlendirilme "başını bağlama" gayretiyle başlıyor tüm macere lakin aday olan beyefendi, evlendiği kadınların bir bir ölmesiyle ve bunda da merhum eski eşinin parmağı olmasıyla biliniyor.
Yazarın cadı veya hayalet temasıyla neyi anlatmak istediğini bilsem ve fark etsem de yer yer acaba ben fantastik bir kitap mı okuyorum dedim çünkü Agatha Christie romanlarının sonunu bile tahmin edebilen ben, cadı çıkmazından çıkamadım; cadıyı bulamadım, oyunu kuramadım. Kitabın sonuna gelince de verilen ipuçlarını yeterince iyi okuyamadığımı fark ettim fakat elbette eser fantastik bir eser, tema da cadı değil. Yazar; insanların duygularını sömüren, onların zayıf ve duygusal anlarından faydalanan üç kağıtçıları, zamanın medyumlarını, hurafelerini eleştiriyor, bunu da olay örgüsüne ustaca yediriyor. Dönemin İstanbul'unu, kötü düzeni ve ahlaki çöküşünü yermeyi de ihmal etmiyor. Felsefe eğitimi almasından mütevellit felsefi tüm görüş ve inançlarını, ölüm ve ölüm sonrası hayatı medyumla girilen diyalog içerisine sıkmadan serpiştiriyor. Yerel konuşma dilini ve şiveyi de mezarlık bekçisinin ağzından muzip bir şekilde ekliyor. Kendisini sokağı edebiyata taşımış olarak yorumlamak istesem de kitap tanıtımında yazıldığı üzere eserlerindeki "mahalli renk"e vurgu yapmak elbette daha doğru olacaktır.
Cadı'yı sıkılmadan, yukarıda da belirttiğim üzere merakla, cadıyı tespit etme gayretiyle okudum. Bir Hüseyin Rahmi romanı daha okumaya asla hayır demem diye düşünüyorum fakat beni Cadı'yı okumaya sevk eden filmi de hiçbir platformda bulamadım henüz. Keşke vizyondayken kaçırmasaydım diye düşünüyorum. İzleyen, bulan varsa ve paylaşırsa mutlu olurum. Sözlerimi sinemamızın, nice zengin renk ve hazine içeren edebiyatımıza daha fazla yönelmesi gerektiğini düşündüğümü belirterek bitiriyorum.
·
107 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
