Puan vermedi·140 syf.····Okunma: 05 Kasım 2024 10:22 Dürüst olmak gerekirse ilk başladığım zaman kitabın dilini çok sevmemiştim ve öfkeli bir kalem ama sunuş şekli yüzünden züppe bir öfke hissiyatı var,, dedim.
Toplumsal davranışların bağlamı ve amacı sahtelikler ve saklanmak olarak inşa edilmiş ancak bunu sunarken kullanılan dil beni tatmin eden bir dil değildi,, bu bence yazılan ilk kitap olmasıyla alakalı bir durumdu.
Kitabın 6 tane bölümü var ama bana kalırsa kitap iki bölümden oluşuyor. Kitabın miladı Yeşil Gözlü Kız,, karakterin babası ve ağacıyla başlayan o sahne değil.
Yeşil Gözlü Kız'la tanışana kadar,, belki ondan biraz daha öncesi de olabilir,, Yusuf Atılgan hissi aldım. Aylak Adam'ın yazara göre bir yorumu hissiyatı vardı ancak ondan sonrasında kitap başka bir şeye evriliyor.
Yeşil Gözlü Kız'a kadar başka kitaplara ya da filmlere,, veyahut şarkılara atıflar benim sürekli bölünmeme sebep oldu. Yazılan ara yazıları da çok iyi yediremedik diye düşünmüştüm taa ki Yeşil Gözlü Kız'a kadar. Yeşil Gözlü Kız'dan sonra araya giren yazılar beni rahatsız etmek yerine okuması hoşuma gitti.
Kitabın dark bir komedi hissi var. Bu dark komedi, ağlamak istiyorum ama gülüyorum hissiyatını gerçekten çok sevdim.
Kitap sayfalar ilerledikçe yazım dili olarak da konunun derinliği olarak da güzelleşiyor. İlginçleşiyor ama ilk etapta sabırsız olan bir okur için -benim gibi- başına kanıp devam etmeyebilir ...
Paylaştığım alıntıları gerçekten severek paylaştım. Üstelik fark ettiğim şu oldu,, paylaştığım alıntıları beğenen takipleştiğim insanlar gerçekten iyi okurlar,, ön yargısı olan okurların bile beğendiği alıntılar oldu.
Yani onlar da alıntılardaki fikirleri, bakış açısını beğendiler.
Bana göre kitabın içine saklanan şeyler var.
Bu yaratma işini,, Tanrı olmayı sunma şeklini de gerçekten sevdim. Yanlış hatırlamıyorsam konusu bu şekilde olan bir kitap daha önce okumadım. Başarılı buldum
Başta ana karakterin aklının çok karışık olduğunu düşünmüştüm çünkü kalem mi kağıtla yoksa kağıt mı kalemle buluştu şüphelerine düşmesi, akıl karışıklığını hissettiriyordu. Başta rahatsız etmişti bu tekerleme hissi ama acaba bu da saklanan bir şey mi diye düşünüyorum şu an. Sadece yazarı biliyor :'))
Yaratıcısının bir oyunu mu yoksa sadece kafası mı karışık.. :'))
Bilerek ya da bilmeyerek gizlenen şeyleri şu an fark etme hissim, kitabı ilerleyen zamanlarda tekrar okutacak. Uygun bir vakitte neyi kaçırdım diye bakmak için tekrar kitabı okuyacağım.
Bence yazarımız yazmaya devam etmeli. Daha iyi bir dille çok daha iyi işler çıkaracağını düşünüyorum.