Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Uzun zamandır buradan takip ettiğim, buraya yazdığı severek okuduğum yazılarından bildiğim, @halil_vural 
Halil Vural arkadaşımın kitabını görür görmez sipariş ettim. Gelir gelmez büyük bir hevesle başladım.Tanıdık birinin yazar olması ve onun heyecanını paylaşmak çok değişik ve güzel bir his. Hevesim de oradan geliyor neyse gelir gelmez başladım çok akıcı güzel bir başlangıçla çeyreğini bitirdim. Güzel metaforlara 
Kinyas ve Kayra ya selam çakması da çok güzel olmuş. Kitabın ortalarına doğru bazı şeyleri anlatırken çok fazla detay vermesi ve tekrara düşmesi beni sıktı açıkçası kurgusal olarak da bir ilerleme olmayışıda buna etkendi tabii. Kendini tekrar eden iyi başlayıp berbat bir kitap okuyacağım diye düşünürken kitabın son bölümü inanılmaz bir ters köşe yaptı ve iyi ki okumuşum delirtti. Emeğine yüreğine sağlık @halil_vural kardeşim ilk kitabın bir çok eksiği olsa da bittiği müthiş sonla gelecek kitaplarının iyi bir habercisi olacağını göstermiş oldun. Kitap bir çoğumuzun tattığı varoluşsal sancılar çeken kimlik ve kendini gerçekleştirme derdine düşmüş ve yazar olmaya çalışan ama yoksulluğun ki(Allah cezasını versin) :) pençesinde inim inim inleyen umutsuz bir gencin sıradan bir günde bile başına gelen türlü trajikomik sıkıntılar. kurgu manyağı değilseniz tavsiye ederim ki aslında sonu iyi bir kurguyla bitiyor. :) İyi okumalar. Not imla kuralları hataları için kusura bakmayın üşeniyorum:)
Halil Vural arkadaşımın kitabını görür görmez sipariş ettim. Gelir gelmez büyük bir hevesle başladım.Tanıdık birinin yazar olması ve onun heyecanını paylaşmak çok değişik ve güzel bir his. Hevesim de oradan geliyor neyse gelir gelmez başladım çok akıcı güzel bir başlangıçla çeyreğini bitirdim. Güzel metaforlara Kinyas ve Kayra ya selam çakması da çok güzel olmuş. Kitabın ortalarına doğru bazı şeyleri anlatırken çok fazla detay vermesi ve tekrara düşmesi beni sıktı açıkçası kurgusal olarak da bir ilerleme olmayışıda buna etkendi tabii. Kendini tekrar eden iyi başlayıp berbat bir kitap okuyacağım diye düşünürken kitabın son bölümü inanılmaz bir ters köşe yaptı ve iyi ki okumuşum delirtti. Emeğine yüreğine sağlık @halil_vural kardeşim ilk kitabın bir çok eksiği olsa da bittiği müthiş sonla gelecek kitaplarının iyi bir habercisi olacağını göstermiş oldun. Kitap bir çoğumuzun tattığı varoluşsal sancılar çeken kimlik ve kendini gerçekleştirme derdine düşmüş ve yazar olmaya çalışan ama yoksulluğun ki(Allah cezasını versin) :) pençesinde inim inim inleyen umutsuz bir gencin sıradan bir günde bile başına gelen türlü trajikomik sıkıntılar. kurgu manyağı değilseniz tavsiye ederim ki aslında sonu iyi bir kurguyla bitiyor. :) İyi okumalar. Not imla kuralları hataları için kusura bakmayın üşeniyorum:)
8/10
2024 103. kitabı
“Benim adım Berhava, ismimi kendime ben verdim. Bitmeyen bir havaya uçuruluşun ve bitmeyen bir boşvermişliğin hikayesi, bazı insanlara kızgınım”
Bu sefer havaya uçurulan bir zihin, şarapneller kelimeler.. o zihnin peşi sıra oradan oraya savruluyorsunuz siz de, yoksunluktan yokluğa , yokluktan var olma çabasına, görülme isteğine, “ben de buradayım lan beni de görün” diye haykırmaya..
O kadar görünmez ve önemsiz ki karakterimiz kendi varlığından şüphe duyar artık. Çektiği acılar ona hâlâ hissettiğini, yaşadığını düşündüren tek şeydir.
Hırsızlık yapar ama polisler peşine düşmez, teslim olmaya karar verir eğer hapse atılırsa var olduğunu kanıtlayacaktır herkese. “Bak ben de varım işte, bir şeyler yaptım ve artık görmek zorundasın beni yok sayamazsınız” deme şekildir.
Teslim olmaya giderken güzel bir müziğe denk gelir karakterimiz, saygıyla bitmesini bekler. Sonra hiç beklemediğiniz bir şey yapar, bu naif insan mı yaptı bunu dersiniz, söversiniz yazara, hiç ettin karakteri dersiniz ama olaylar başkadır aslında. Taşlar oturur yerine, sövgünüzü geri alırsınız. Etkileyici bir son, akıcı bir kitap..
Kitapta bazı hatalar vardı - üslupta, dilin kullanımında ve kısmen kurguda- ama yazarın ilk kitabı oluşu bunları sivri bir dille eleştirmemi engelledi. Bence yetenekli ve okunup şans verilmeyi hak eden bir yazar.
Kitapla kalın :)
Çıkmaz sokak...Yeni Kitap
Berhava...
Adı Berhava olan bir kitaba bir inceleme yazmak ne kadar doğru bilemiyorum, berhava...
Halil Vural 'ın ilk kitabı, ilk göz ağrısı ve ilk adımı. Sağlam ve kararlı bir adım bu ama, ilk adım için oldukça sağlam ve kararlı bir adım.
İlk eserinde oldukça rahat ve cesur davranıyor @halil_vural , eli bile titremiyor âdeta ki bu ilk eser için oldukça kıymetli bir özelliktir.
Kendi yarattığı dünyaya bizleri davet ediyor ve zihninin kapılarını açıyor ardına dek, kendiyle birlikte bizleri de havaya uçuruyor Berhava...
İlginç bir deneyim oldu benim için, adını bilmediğim sokaklara soktum başımı ve oldu olanlar, havaya uçurdum zihnimi ve kelimeler arasında sıkışıp kaldım. Bir sokaktan çıktım ve diğerine saptım, bir diğerine ve bir diğerine...
Ne zaman kurtuldum sandım, o zaman çıkmaz sokağı boyladım. İlginçtir ki bundan keyif aldım. Evet, kaybolmaktan, yolumu defalarca yitirmekten içten içe bir keyif aldım.
Kitap bittiğinde ilginç bir rüya görmüş gibiydim, rüya mıydı gördüğüm ondan da emin değilim. Bir şeyler hatırlıyor gibiydim ama her şeyi unutmuştum. Zihnimde üç beş kırıntı vardı hepsi bu, hepsi bu kadardı.
Berhava...
Halil Vural 'ın ilk kitabı, ilk göz ağrısı ve ilk adımı. Sağlam ve kararlı bir adım bu ama, ilk adım için oldukça sağlam ve kararlı bir adım.
İlk eserinde oldukça rahat ve cesur davranıyor @halil_vural , eli bile titremiyor âdeta ki bu ilk eser için oldukça kıymetli bir özelliktir.
Kendi yarattığı dünyaya bizleri davet ediyor ve zihninin kapılarını açıyor ardına dek, kendiyle birlikte bizleri de havaya uçuruyor Berhava...
İlginç bir deneyim oldu benim için, adını bilmediğim sokaklara soktum başımı ve oldu olanlar, havaya uçurdum zihnimi ve kelimeler arasında sıkışıp kaldım. Bir sokaktan çıktım ve diğerine saptım, bir diğerine ve bir diğerine...
Ne zaman kurtuldum sandım, o zaman çıkmaz sokağı boyladım. İlginçtir ki bundan keyif aldım. Evet, kaybolmaktan, yolumu defalarca yitirmekten içten içe bir keyif aldım.
Kitap bittiğinde ilginç bir rüya görmüş gibiydim, rüya mıydı gördüğüm ondan da emin değilim. Bir şeyler hatırlıyor gibiydim ama her şeyi unutmuştum. Zihnimde üç beş kırıntı vardı hepsi bu, hepsi bu kadardı.
Berhava...
Puan vermedi·140 syf.·
2024 90. kitabı
“Daha fazla yazmam yersiz olacaktı, beni anlamayacaktı zaten, biliyordum.”
Ben de seni başta anlamadım Berhava. Hatta sadece başta değil, sona gelinceye kadar anlamadım, affet.
@halil_vural ‘ın ilk göz ağrısı. İtiraf ediyorum bazı yerleri gereksiz buldum, basit buldum hatta mantık hataları neden bu kadar çok ki dedim ama kitabın sonunda öyle bir sürprizle karşılaştım ki son bana eksikliğini gördüğüm tüm diğer kısımları unutturdu. Kitap boyunca sürüp giden iç konuşmalar hatta iç çatışmalar, sorgulamalar uzun zamandır sorguladığım kendimi de tekrar sorgulamama neden oldu.
Aslında burayı bambaşka cümlelerle bitirmek isterdim ama sonu ile ilgili ipucu vermek istemediğimden asıl yazmak istediğim son cümlelerimi yazmayacağım :)
Keyifli okumalar :)
Ahh Yeşil Gözlü Kız !!!
Uzun bir aradan sonra nihayet bir kitap incelemesi yapmak istedim ve o ayrıcalık Berhava'ya nasip oldu.
Yazarımızın ilk kitabı olmasına rağmen gayet güzel buldum ve cesur bir dille yazmış, kesinlikle umut vadeden bir yazar olduğunu düşünüyorum ve mutlaka yazmaya devam etsin ki bizleri kendi kaleminden eksik bırakmasın. Kitap özünde kısa olmasına rağmen okurken bayağı kalın bir kitap okumuş hissiyatı veriyor, nedeni de kitabın içinde herkesin çıkarması gereken güzel diyalogların oluşundan kaynaklı.
Kitap aslında Berhava adlı genç bir adamın hayat mücadelesindeki başarısızlığını ve içindeki derin yalnızlığın verdiği bir varoluşçu sancılarla geçen birkaç gününe odaklanıyor. İçinde mutlaka herkesin yüzüne tokat çarpıyor hissiyatı veren diyalogları var ve kitabı alıp okuyanların kesinlikle keşfedeceklerini düşünüyorum.
Berhava, abisinden para isterken bile utanan, işi ve onu hayata bağlayan bir kız arkadaşı bile olmayan, insanların arasına karışamayan ama insanları çok inceleyen, yaşadığı çağa ayak uydurmakta zorlanan ama içten içe yaşamayı da isteyen, kendi derin düşüncelerinde ve takıntılarında debelenen, uykusunu kendine haram eden, geceleri başıboşluğu iliklerine kadar hisseden, yaptığı bazı davranışlarına anlam veremeyen, insanlığa karşı içindekileri dökmek isteyen ve bu yüzden arada yazmaya odaklanan, toplumun içinde silik olarak betimlenen ve kıyıda köşede kalan ama anlatacak bir şeyleri olan insanların hikayesidir.
Yeşil gözlü bir kıza aşık olan Berhava, kendini anlatmaya çalışırken o gözlerin onu aşağılamasına dayanamayan ve ona mektup yazmak için kağıt ile kalem çalıp parkta aşık olduğu kıza mektup yazar ve belki de hayatında ilk kez hiçbir şeyi sorgulamadan yaptığı tek davranıştır. Ama sonu sizlere
Sanırım uçtuk :)1000Kitap
Bu kitabın incelemesini yaparken farklı bir heyecan yaşıyorum çünkü kitap grubuna dahil olduğum Halil Vural hocamın yazmış olduğu kitabı analiz edeceğim :)
Kitap elime ulaşalı iki ayı geçti fakat bir türlü okumaya fırsat bulamamıştım. Nihayet okuyabildim :)
Okuma tarzlarımız benziyor (daha çok yeraltı edebiyatına yönelik) olduğundan kalemini de az çok tahmin ediyordum.
Kitabın ilk sayfaları tekrara düştüğü için biraz sıkıcı geldi , kurguda ve üslupta yapılan bazı hatalar da yazarın ilk kitabı olduğundan görmezden gelmeme sebep oldu.
İçindeki çelişkileri ve kendini artık göstermek ve duyurmak adına çabalarken yaşadığı sıkıntıları kağıda dökmesiyle bizleri de hissettiklerine şahit ediyor.
- “Nasıl hiç kimse beni sormadı, sormalıydı anne çünkü ben hırsızlık yaptım, evet ben hırsızlık yaptım, bir defter ve bir kalem çaldım hem de Faber Castell markalı bir kalem. Üstelik polislerden kaçtım anne. Hırsızlık yaptığımı nasıl görmezden geliyorlar, söyle anne. Dünyadaki varlığımı nasıl önemsemiyorlar, nasıl beni yok sayıyorlar. Hayattayım ben anne, dokun bana. Etimle , kemiğimle, düşüncelerimle ve acılarımla bu dünyada hatırı sayılır derecede bir alan kaplıyorum, görüyorsun anne. Neden herkes beni yok sayıyor? Dünyadaki varlığıma meşrutiyet kazandırmam için daha ne yapmam gerek? “
Bu paragraf benim bir iki damla gözyaşımın akmasına sebep oldu. Çünkü burda tamamen kendimi gördüm. Yazmadığından emin olduğu bazı yazılar şok geçirmesine sebep oldu benim de zor bir dönemimde yaşadığım şeyleri hatırlattı ..
Berhava bana 
Fyodor Dostoyevski ’nin 
Yeraltından Notlar kitabını anımsattı. Yazarın ele aldığı varoluşsal sancılar, yapmış olduğu metaforlar harikaydı. Kendimden çok şey buldum, yaşadığım iç buhranları kelimesi kelimesine tarif ettiği bir çok cümleye rastladım.
Kitap boyunca bir çok yerde
Halil Vural hocamın yazmış olduğu kitabı analiz edeceğim :)
Kitap elime ulaşalı iki ayı geçti fakat bir türlü okumaya fırsat bulamamıştım. Nihayet okuyabildim :)
Okuma tarzlarımız benziyor (daha çok yeraltı edebiyatına yönelik) olduğundan kalemini de az çok tahmin ediyordum.
Kitabın ilk sayfaları tekrara düştüğü için biraz sıkıcı geldi , kurguda ve üslupta yapılan bazı hatalar da yazarın ilk kitabı olduğundan görmezden gelmeme sebep oldu.
İçindeki çelişkileri ve kendini artık göstermek ve duyurmak adına çabalarken yaşadığı sıkıntıları kağıda dökmesiyle bizleri de hissettiklerine şahit ediyor.
- “Nasıl hiç kimse beni sormadı, sormalıydı anne çünkü ben hırsızlık yaptım, evet ben hırsızlık yaptım, bir defter ve bir kalem çaldım hem de Faber Castell markalı bir kalem. Üstelik polislerden kaçtım anne. Hırsızlık yaptığımı nasıl görmezden geliyorlar, söyle anne. Dünyadaki varlığımı nasıl önemsemiyorlar, nasıl beni yok sayıyorlar. Hayattayım ben anne, dokun bana. Etimle , kemiğimle, düşüncelerimle ve acılarımla bu dünyada hatırı sayılır derecede bir alan kaplıyorum, görüyorsun anne. Neden herkes beni yok sayıyor? Dünyadaki varlığıma meşrutiyet kazandırmam için daha ne yapmam gerek? “
Bu paragraf benim bir iki damla gözyaşımın akmasına sebep oldu. Çünkü burda tamamen kendimi gördüm. Yazmadığından emin olduğu bazı yazılar şok geçirmesine sebep oldu benim de zor bir dönemimde yaşadığım şeyleri hatırlattı ..
Berhava bana Fyodor Dostoyevski ’nin Yeraltından Notlar kitabını anımsattı. Yazarın ele aldığı varoluşsal sancılar, yapmış olduğu metaforlar harikaydı. Kendimden çok şey buldum, yaşadığım iç buhranları kelimesi kelimesine tarif ettiği bir çok cümleye rastladım.
Kitap boyunca bir çok yerdeYaratıcısını Kıskanan Yaratılan..?
Dürüst olmak gerekirse ilk başladığım zaman kitabın dilini çok sevmemiştim ve öfkeli bir kalem ama sunuş şekli yüzünden züppe bir öfke hissiyatı var,, dedim.
Toplumsal davranışların bağlamı ve amacı sahtelikler ve saklanmak olarak inşa edilmiş ancak bunu sunarken kullanılan dil beni tatmin eden bir dil değildi,, bu bence yazılan ilk kitap olmasıyla alakalı bir durumdu.
Kitabın 6 tane bölümü var ama bana kalırsa kitap iki bölümden oluşuyor. Kitabın miladı Yeşil Gözlü Kız,, karakterin babası ve ağacıyla başlayan o sahne değil.
Yeşil Gözlü Kız'la tanışana kadar,, belki ondan biraz daha öncesi de olabilir,, Yusuf Atılgan hissi aldım. Aylak Adam'ın yazara göre bir yorumu hissiyatı vardı ancak ondan sonrasında kitap başka bir şeye evriliyor.
Yeşil Gözlü Kız'a kadar başka kitaplara ya da filmlere,, veyahut şarkılara atıflar benim sürekli bölünmeme sebep oldu. Yazılan ara yazıları da çok iyi yediremedik diye düşünmüştüm taa ki Yeşil Gözlü Kız'a kadar. Yeşil Gözlü Kız'dan sonra araya giren yazılar beni rahatsız etmek yerine okuması hoşuma gitti.
Kitabın dark bir komedi hissi var. Bu dark komedi, ağlamak istiyorum ama gülüyorum hissiyatını gerçekten çok sevdim.
Kitap sayfalar ilerledikçe yazım dili olarak da konunun derinliği olarak da güzelleşiyor. İlginçleşiyor ama ilk etapta sabırsız olan bir okur için -benim gibi- başına kanıp devam etmeyebilir ...
Paylaştığım alıntıları gerçekten severek paylaştım. Üstelik fark ettiğim şu oldu,, paylaştığım alıntıları beğenen takipleştiğim insanlar gerçekten iyi okurlar,, ön yargısı olan okurların bile beğendiği alıntılar oldu.
Yani onlar da alıntılardaki fikirleri, bakış açısını beğendiler.
Bana göre kitabın içine saklanan şeyler var.
Bu yaratma işini,, Tanrı olmayı sunma şeklini de gerçekten sevdim. Yanlış hatırlamıyorsam konusu
Berhava ile düşüncelerini havaya uçurmaya var mısın?
İnsan, doğduğundan beri bir arayışın, bir sorgulayışın içinde debelenen bir varlıktır. Halil Vural, bu eserinde bizlere bir insanın ağzından dünyayı anlamlandırma çabasını okuyoruz.
Hemen hemen çoğumuzun yaşadığı hayat, bize ait değilmiş izlenimi verir. Kendimize ait bir şeyler var ederiz ki bu hayatta var olduğumuza bir kanıt sunabilelim. Halil Vural, Berhava adlı karakterini bir yazar - daha doğrusu düşünce kusmukçusu- olarak kurgulamış. Berhava, yazarak bu hayatta var olduğunu ispatlamaya çalışır.
Berhava, kendi çapında kendisini geliştirmiş bir karakterdir. Hayatın hangi döneminde olursa olsun her bir doğruyu kendi süzgecinden geçirmeyi başarmış biridir.
Berhava, kitap okuyarak ve yazarak insanları daha iyi tanıyacağını düşünmüş, istediği gibi olmayınca da hayal kırıklığına uğramıştır.
Berhava, ne kadar dünya ile iç içe olmaya çalışsa da evinin odasından ve kafatasından dışarıya zihin olarak çıkamaz. İnsanlar arasında sadece bedenen var olur. Zihin olarak hep onlardan farklıdır. Zaten bu da karakterimizin felaketidir.
Berhava da belli bir kurgu yok. Postmodernist bir şekilde kaleme alınmış bu eser, okuyanlarla farklı bir deneyim sunuyor.
Eserin içerisinde çok fazla gönderme yer alıyor. Kinyas ve Kayra'dan tutun Dostoyevski'ye, Dostoyevski'den tutun Habil ve Kabil'e birçok gönderme yer alıyor.
Halil'le pandemi sürecinde bir Telegram kitap grubu sayesinde tanıştım. Yıllardır okur ve yazar olarak gelişimini an be an olmasa bile yakından takip ediyorum. Başarıların daim olsun. Kitap dostun Erdem.
Berhava..
Halil Vural'ın ilk kitabı. Kitabı okumaya başladığımda derin bir yeraltı edebiyatı okuyacağım varsayımını tahmin edebiliyordum. #y:579146 Sayfalar devam ettikçe heybesindeki birikimi öyle çarpıcı kullanmış ki iddiasını ortaya koymuş .Kromozov, Hakan Günday esinlenmesini ayrıca çok beğendim hala kinyası bir yerlerde yaşatmış :)
Ben beğendim devamı da gelir umarım.
Üçüncü Dünya Savaşı'nı Kendi İçinde Yaşayan Adam
Bazen hayatımın neyse o olsun dönemindeyim. Bazen de düşüncelerim için ölürüm noktasında..
Yoklukla mücadele içinde yaşayan bir gencin düşünce yumağı ile geçen bir kitap. Yokluk dedim çünkü yokluk yaşam tarzını belirlediği gibi insanın düşünce tarzını da belirliyor. Hatta kişinin bırakın istediği bir hayatı yaşamasını; duygu düşünce ve en önemlisi, temel ihtiyaçlarının örselenmesine bile neden olabiliyor.
Yokluk işte; insana hırsızlık yaptırdığı gibi, insanın kendisinden yaşça küçük birine saygı göstermesine neden olabiliyor.
İnsan nerede ve ne yaşarsa yaşasın, tüm yaşantıları kafasının içindeki düşüncelerin hacmi kadar yer kaplar. Çünkü yaşadığımız günlük olaylar veya gösterdiğimiz davranışlar basit birer düşüncenin ürünüdür. Bazen kontrol altına alınamayan bazen; korku, endişe, aşk veya şehvet duygularına biraz da bir çift göze esir düşmüş düşünceler.
Yazar kitapta gündelik basit olayları yaşarken, bu olaylara karşı düşüncelerini herkese hitap edecek ve herkesin kendisinden kesitler bulabileceği ayrıca düşünmenin hayatımızdaki yeri ve etkisini sorgulayıcı biçimde ele almış.
Düşüncelerin duygularınla çatıştığında, bayağılıktan çıktığına tanıklık edeceksin.
Keyifli okumalar...
Yazar Hakkında
Halil VuralYazar · 0 kitap
1997’de Mardin Kızıltepe’de doğdu. İlköğretimini Mehmet Doğu İlköğretim okulunda tamamladıktan sonra liseyi Kızıltepe Atatürk Lisesi’nde okudu. Lisans eğitimini Sosyal Hizmet bölümü, Bingöl Üniversitesi’nde tamamladı. Edebiyata olan ilgisi üniversiteye başladıktan sonra başladı. 2024 senesinden itibaren Hatay Sosyal Hizmetler Kurumu’nda sosyal çalışmacı olarak çalışmaktadır.
