Trabzon, çocukluk coğrafyamın başkentlerinden biri, kılıçların, bülbüllerin, ağaçlarında çiçek yerine zümrüt ve elmaslar biten bir bahçedeki soylu prensesin diyarı, buz saçağı gibi soğuk ve narin, asla kurtarılamayacak, yapayalnız bir prenses bu, altın arslanlar, robot şövalyeler, eritilmiş kurşun, Bizans ateşinin dumanı ve gürültüsü koruyor onu.
Peki, duvarlarla kubbelerin beyaz maskesinin altında neler oluyor bu Trabzon'da? Evlerden duman çıkmıyor, sulardan ses gelmiyor.