Merhaba arkadaşlar. Neden iyilik çabuk unutulurken kötülük ve o kötülüğü yapanlar asla unutulmaz? Bir soruyla başlamak istiyorum çünkü bu sorunun cevabını bir türlü bulamıyorum. Yani kitaba bir bakalım, bir adam var, yıllarca hapis yatan bir suçlu. Hapis yatmasına sebep olan kadına da hala aşık. Hapisten çıkınca da ilk işi kadını aramak oluyor. Ama gangster olunca aklımıza kötü şeyler gelmesin. Adam çok seviyor ve ne olursa olsun sevdiği kadının peşinden gidiyor. Tamam, sevdiğimiz insanların peşlerinden gidelim ama farkında olsun ya da olmasın, sürekli olarak kötülük yapıp insanlara fiziksel ve duygusal olarak zarar verenlerin neden peşinden koşuyorlar? Bir türlü bunu anlayamıyorum.
Yeniden Raymond Chandler okumaya döndük uzun yıllar aradan sonra ve 3 eseriyle bu serimizi tamamlayacağız. Farewell My Lovely, yazıldığı dönem sonrası (1940) 3 defa sinemaya uyarlanan, tiyatro ve radyo sunumu da yapılan, değerli bir eser olarak karşımıza çıkıyor. Bu tarz eski baskılarda genellikle bu kadar öne çıkan bir baskı olmadığı için okuma fırsatımız olunca hem bir heves hem de bir merakla okuyabiliyoruz. Burada ise Philip Marlowe (7 romanda geçer) adındaki özel dedektifle beraber atılacağımız bir macera bizi bekliyor.
Marlowe karakterinin bende en ilgi çekici yanı ise bu karakterin planlı bir oluşumdan ziyade, yazarın dergilere verdiği ucuz hikayelerden bir anda roman yazma süreciyle eş zamanlı olarak ortaya çıkmasıdır. Şöyle 40lı yıllardan kalma çekilen bir filmden karakteri görselle de zenginleştirmek isterdim ama biraz da merak edip kendimiz bakalım neye benziyormuş değil mi? Hemen baştan söyleyeyim tam bir klişe polisiye kahramanı. Ancak yazıldığı dönemde ilgi çeken karakter özellikleri de bunlar: Şakacı, içkici (viski, brendi, scotch) ve sert görünümlü. Of. Tam bir klişe Amerikan polisiyesi diyebileceğimiz karakter aslında.
Romanın en çok ilgimi çeken noktası ise, Moose Malloy adındaki suçlunun eski kız arkadaşı Velma Valento’yu ararken gittiği yerde kulüp sahibini öldürmesiyle alakalı. Çünkü 1940 döneminden bahsediyoruz. Siyahi kardeşlerimize bakış açısı belli. Bu dönem için siyahi bir kulüp sahibi olması mı yoksa bunun öldürmesi sonrası okuyucular üzerinde toplumun nasıl bir tepki vereceğinin düşünülmesi mi daha ilgi çekici, net bir cevap veremiyorum. Ancak polis dedektifi Teğmen Nulty’e bu işin havale edilmesi ve sonrasında onun da bu işi önemsemeyip Marlowe üzerine devretmesi bile yeterince açıklayıcı bu durumu.
Diğer yandan kitap örgüsünün cinayeti bir kenara bırakıp, kirli polisleri incelemeye daha fazla odaklanarak ilerlediğini de eklemek isterim. Yazarın daha önce bu kitap için yazdığı tüm yazıları imha edip yeniden başlamasına neden olan ve bu şekilde yazmasını sağlayan da bu olabilir. Benim genel hatlarıyla beğendiğim, en azından bunaldığım ve bitirmek için akla karayı seçtiğim bir eser olmadığı için iyi hissediyorum.
Şimdi daha önceki incelemelerimiz ve okuma listemizi ekleyerek diğer esere geçelim:
#13163976
#133513964
#133531737
Okuma listemiz ise:
Belalılar Şehri
Büyük Uyku
Elveda Güzelim
Kadın Viski Aşk
Hepimize iyi okumalar dilerim..
·
269 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
İncelemenizde geçen sorunun cevabını ben de bulamadım. Tersi olsaydı; yani insanlar iyiliği unutmasaydı daha minnettar dolayısıyla mutlu olacaktı. Ancak insanoğlu unutkandır.
Ancak kendisine zarar verene duyulan ilginin psikolojik bir etkisi olduğunu düşünüyorum. Çünkü asla normal bir durum değil.
Sağlıcakla kalınız📚📚📚