Şükrü Erbaş, 45 yıllık hayat arkadaşı Hatice Erbaş'ın ölümü sonrası yazmış Yaşıyoruz Sessizce'yi.
Hatice Erbaş'ın arkasından yakılan bir ağıt da diyebiliriz bu kitap için.Çok etkileyiciydi.
" İkimiz de eşikteyiz.
İçeri de ıssız, dışarı da.
Sen geçtim sanıyorsun, ben kaldım.
Bu uzun can çekişme.
Dudakların ağzımda gözyaşı mührü...
Ömür Hanım, öyle bir acı ki bu, ölen yaşayanda her gün yeniden ölüyor, yaşayan ağlamadan kimseyi sevemiyor."
syf 74, Yaşıyoruz Sessizce, Şükrü Erbaş
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.