Bitireli henüz birkaç dakika oldu ve o kadar yoğun düşünceler içindeyim ki, kitabı çok beğendiğimi söylemek dışında nasıl cümle kuracağımı bilemiyorum şu an...
Yazardan başlayayım. 
Osman Balcıgil hakikaten iyi bir yazar. Tarihi gerçeklikleri olay örgüsü içinde vererek okuyucuyu yormadan anlatmayı başarıyor. Daha önce kendisinin 
En Hüzünlü Eylül kitabını okuduğumda da aynı şeyi düşünmüştüm. Çok yalın, tertemiz ve anlaşılır bir dili var. Hiç bilmeyen birinin bile rahatça bilgi edinebileceği, aynı zamanda da okurken zevk alacağı biçimde yazıyor.
Gelelim konumuza. 
Sabahattin Ali ile ilgili bilmediğim o kadar çok şey öğrendim ki... Düşünce dünyası, mesleki ve özel hayatı, dostlukları, düşmanlıkları, çapkınlıkları, okumaya ve yazmaya olan merakı, nasıl öldürüldüğü... Çok detaya girmeyeceğim ama benim okuduğum ilk kitabı 
Kürk Mantolu Madonna olduğu için kendisinin de tıpkı Raif Efendi gibi pasif bir karakter olduğunu düşünmüştüm ama tam tersi; çevresinde çok sevilen, neşeli, etrafını güldüren, çok konuşkan bir insan olduğunu öğrenmiş oldum. Eleştirdiğim de takdir ettiğim de çok özelliği ve adının geçtiği olayı oldu ama artık kafamdaki resim aşağı yukarı tamamlandı diyebilirim. Okurken çok keyif aldım, çok sinirlendim, çok kez keşke dedim ama iyi ki okudum.
Kendime not: 
Hüseyin Nihâl Atsız hiç okumadım, ara ara acaba okusam mı diyordum ama hiçbir zaman okumak isteyeceğim biri olamayacağı kesinleşti. Herhangi bir kitabına olur da denk gelirsem onun kafatasçılığını ve oğluna yazdığı mektubu hatırlayıp kitabı geri dönüşüme atacağım. Kesinlikle daha faydalı.
Osman Balcıgil hakikaten iyi bir yazar. Tarihi gerçeklikleri olay örgüsü içinde vererek okuyucuyu yormadan anlatmayı başarıyor. Daha önce kendisinin En Hüzünlü Eylül kitabını okuduğumda da aynı şeyi düşünmüştüm. Çok yalın, tertemiz ve anlaşılır bir dili var. Hiç bilmeyen birinin bile rahatça bilgi edinebileceği, aynı zamanda da okurken zevk alacağı biçimde yazıyor.
Gelelim konumuza. Sabahattin Ali ile ilgili bilmediğim o kadar çok şey öğrendim ki... Düşünce dünyası, mesleki ve özel hayatı, dostlukları, düşmanlıkları, çapkınlıkları, okumaya ve yazmaya olan merakı, nasıl öldürüldüğü... Çok detaya girmeyeceğim ama benim okuduğum ilk kitabı Kürk Mantolu Madonna olduğu için kendisinin de tıpkı Raif Efendi gibi pasif bir karakter olduğunu düşünmüştüm ama tam tersi; çevresinde çok sevilen, neşeli, etrafını güldüren, çok konuşkan bir insan olduğunu öğrenmiş oldum. Eleştirdiğim de takdir ettiğim de çok özelliği ve adının geçtiği olayı oldu ama artık kafamdaki resim aşağı yukarı tamamlandı diyebilirim. Okurken çok keyif aldım, çok sinirlendim, çok kez keşke dedim ama iyi ki okudum.
Kendime not: Hüseyin Nihâl Atsız hiç okumadım, ara ara acaba okusam mı diyordum ama hiçbir zaman okumak isteyeceğim biri olamayacağı kesinleşti. Herhangi bir kitabına olur da denk gelirsem onun kafatasçılığını ve oğluna yazdığı mektubu hatırlayıp kitabı geri dönüşüme atacağım. Kesinlikle daha faydalı.
·
83 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.