öykü o kadar güzel ki, o kadar güzel anlatılmış ki birini kaybederken hissedilenler, okurken oturduğum yere sabitlendim sanki. sevdiğim yerin altını çizeyim derken, tüm sayfayı çizdim. bir insana duyulabilecek tutkunun boyutunu da o kadar hoş anlatmış ki stefan zweig, eğer bunları gerçekten yaşayıp yazmadıysa iyice takdir edilesi.