İçinden tekrarladı: “Bitti! Ölüm bitti… O yok artık”
Kitabın bu son cümlesi kapanışı öyle efsane yapmış ki anlatamam..
Kendi ölüm korkusu ile ölene kadar yüzleşen ve bu korkuyu hiç bir şekilde içinden atamayan İlyiç’in beklediği ölüm anı geldiğinde istemsiz, kendiliğinden bu korkusunun gittiğini farkettiğinde kendisine sorduğu “Ya ölüm? O nerede?” sorusuna yukarıdaki anlam dolu cevabı verdiğinde tüylerim diken diken oldu.
Yani öldüğünü, kendi ölüm korkusunun gittiğinde anladığı o son cümlesi… “Bitti! Ölüm bitti…”
Peki biz öldüğümüzü nasıl anlayacağız?
1000KitapBinkitap Alıntılarıİvan İlyiç'in ÖlümüLev Tolstoy
İvan İlyiç'in ÖlümüLev Tolstoy · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202261,1bin okunma