9 yaşındaki bir çocuk gözüyle olması gereken, insancıl yaşam...
Kimsenin kimseden üstün olmadığı...Çocukların oyun oynadığı, insanların sohbet edip, birbirleriyle yardımlaştığı, paylaştığı bir yaşam...
Ve büyüdükçe tüm bunların yok olması için hizmet etmek, bazen karar verici olarak ve kararları uygulayıcı olarak...
Sorgulamamak, Üstün Olma isteği ile sınırlar inşa etmek... Ve o inşa ettiğimiz, edilmesine yardım ettiğimiz sınırlar içinde Yaşattığımız ne varsa bizimde Yaşamamızın kaçınılmaz sonu...
"Giyinip kuşanıp o çok kötü, korkunç şeyleri yapıyorsunuz " sf:90
Korkunç şeylerde sürüklenip gitmek...Üstün Olma, statü, değer görme... uğruna... Ve hiç beklemediğimiz anda Toslamakkkk o Sınırlara...
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.