Kurşuni.İnsan ve Toplum
Spoiler yok.
Kurşuni su, kurşuni gökyüzü, kurşuni yol.
Yazarın bu kıyameti düşlerken aklında tek bir renk vardı. Belirsizlikler içinde yok olan dünyada geriye kalan bir avuç insan tek bir şeyden emindi: Çaresizlik içinde ağla, elindeki kendine doğrulttuğun tabancayla tereddütlerle dolu anlar yaşa, gasp et, yağmala, öldür, dahası konserve bulamazsan insan eti ye.
Kitap uzun betimlemeler ve minumum seviyede iletişimlerle ilerliyor. Bir baba, bir oğul, iki mermili bir tabanca ve erkenden pes etmiş, soğuk tenli bir ana. Toplum çökmüş ve hayat artık kırıntı kemirilip insanların vahşi hayvanlarmışcasına birbirinden kaçtığı bir döngüden oluşuyorken birbirinden başka bir şeye sahip olmayan, içindeki dünyaya tezat, sevgi dolu bir baba-oğulun mevcut insanoğlu gibi canavarlaşma tehlikesiyle mücadele ederek hayatta kalmaya çalışmalarını umutsuzca takip ediyorsunuz. Dünya o kadar kötü durumda ki babanın yanındaki çocuğu gören her kıyametzede, hâlâ tecavüze uğrama veya pişirilip yenme akıbetiyle karşılaşmamış olan bu çocuğu hayretler içerisinde izliyorlar.
Yazarı bir noktada tebrik etmeliyim ki yukarıda bahsettiğim onca dehşetengiz hadiseden ve atmosferden ayrı şekilde iç ısıtan, empati dolu, sevgiyi hissedebildiğimiz bir aile dinamiği kurabilmiş. Baba kendini çocuğu korumaya adamış ve çocuk ise içine doğduğu dünyadaki tek dayanağına sarılmış şekilde göçebe bir hayat yaşayıp gidiyorlar. Ta ki...
Kitapta bir çok arkaplan hikayesi açıklanmamış. Bunu yazarın bir tercihi olarak yorumluyorum, çünkü takip ettiğimiz karakterler de yaşanmış olaylardan bir o kadar bihaber. Örneğin kıyametin, çıkan yangınların sebebi ne? Belirsiz. Çünkü insanların öğrenmeye zamanı olmamış bile. Çocuğun yaşı belirsiz çünkü baba da oğlunun kaç zamandır hayatta olduğunu bilmiyor. Babanın geçmişinde nasıl bir insan olup nelerle ilgilendiği de meçhul çünkü çocuk da bunu bilmiyor. Yazar, okuru bariz bir şekilde karakterlerin kafa karışıklığını en yüksek seviyede hissetsin diye bu girdaba sürüklemiş.
Siyah ve Beyaz.
Bu içgüdülerle yönetilen, basitleşmiş dünyada bir gri kalmamış. Kompleks problemler görüldüğü üzere eski bir anı artık. Çocuğun bu dünya üzerine kurabildiği iyi ve kötü mantığı okuyucuya hoş bir detay sunmuş. Babasını sürekli etik değerler üzerinden sorgulaması ve babasının da küçük bir çocuk sayesinde insanî değerleri sürekli hatırlamak ve bunlara göre hareket etmek zorunda olması güzeldi.
Sözün özü, bu kitap herkese göre değil. Durgun ve atmosferik anlatımı da herkesin damağına uymayabilir. Bu kitap aksiyon dolu olaylardan ziyade içinde bulunulan dünyaya düşen insanların çaresiz iç hesaplaşmalarıyla dolu. Her şeye rağmen bu anlattıklarım iştahınızı kabarttıysa hemen alıp okumanız size 200 sayfalık tatlı-sert bir keyif verecektir. Ha bir de yanında yediğiniz yemekten içtiğiniz suya kadar şükür dolu haftalar.
·
429 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.