Delilik...Hayata Dair
Kitap birkaç konuyu yeninden sorgulamama neden oldu. Gerçekten biz insanlar olarak empati kurmayı biliyor muyuz, yoksa bildiğimizi mi zannediyoruz? Kitapta doktorun akıl hastasıyla geçen bir diyaloğunda doktor acıyı küçümsediği konusuna değinmiş ve karşılık olarak hasta şöyle demişti ‘’Hayatı derinlemesine anlama, acıyı küçümseme ve diğer konularda neden kendinizi yetkin gördüğünüzü bilmek isterim. Yoksa zamanında sizde mi acı çektiniz? Acının ne olduğuna dair bir fikriniz var mı? Şunu sormama müsaade edin: çocukken hiç dayak yediniz mi?’’.
Boşuna dememişler düşenin halinden düşen anlar diye. Asla deneyimimizin olmadığı konularda fikir sahibiymiş gibi davranmayı bayılıyor insan oğlu. Sanki öyleymiş gibi davranmayı. Ta ki o denyim başımıza gelene kadar...
‘‘Toplum kendini suçlulardan, ruh hastalarından ve genel olarak rahatsız insanlardan kurtarmak istediği zaman baş edilemez olur.’’ Dünyada bütün ağaçlardaki yaprakların hiçbir diğerine tıpa tıp benzemiyorken insanlar farklı olmayı ‘delilik’ olarak görüyor. Kravatı insanın boynunu sıkan gereksiz renkli bir kumaş parçası olarak gören deli oluyor da onu süs niyetine takan normal oluyor. Gerçekten bu durumda kim deli kim akıllı? Tımarhaneler hep farklı düşünceli insanlarla dolu. Hep merak etmişimdir. Biz burada yediği içtiği ve günlük yaşantısı hemen hemen aynı olan aynı fabrikanın ürünüyüz sadece.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.