Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2024 118. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 05 Ekim 2024 00:00
Modern Arap edebiyatının önemli ekollerinden biri Mehcer/Göç edebiyatı ekolüdür.
Mehcer Edebiyatı, 19. yy.’da Lübnan, Suriye, Filistin ve Ürdün’den Amerika ve diğer yabancı devletlere göç eden Arapların oluşturduğu Arap edebiyatıdır.
Halil Cibran, Emin er-Reyhanî ve Mihail Nuayme bu ekolün en bilindik örnekleridir.
Modern Arap edebiyatının önemli isimlerinden biri olan Mihail Nuayme, birçok dile çevrilen bu romanında okurunu bir #dualite ile baş başa bırakır.
Daha basit bir tanımlama ile “metafizik bir karşılaşma” da diyebilirim.
İnsanlardan uzak kalmayı tercih ederek asosyal bir yaşam biçimini benimsemiş mizantrop bir kişilik Arkaş.
Sadece insanlardan değil kendinden de uzak.
New York’ta bir Arap kahvehanesinde her gün sayısız insanla iç içe olmasına rağmen yalnız. Ya da belki sadece öyle hissediyordur.
Düş ve düşünce gücü engin.
“Hürriyet” ve “ölüm” onun için çok özel iki kavram.
“Bilinmeyeni bilmek, bildiğini de unutmak” onun için aslolan.
Felsefenin,en temel sorunu olan ‘öteki’, özlemini duyduğumuz, ulaşmak istediğimiz üst kimlik arayışımızdır.
Bu arayışın neden olduğu ‘öteki nevrozu’ dengelenemediğinde ise eyvah, ki ne eyvah!
İki Arkaş ile karşılaşıyoruz metinde. Biri, ilahi âlem için sükun istiyor diğeri insan kalabalıklarına karışmak…
Kişinin kendi ötekisiyle yüzleşmesi lafta kolay edimde sancılı, dirayet isteyen bir maslahat.
Dostoyevski’nin #suçveceza ‘dediği gibi
“Ama, Golgotha’ya(*) tırmanmak kolay değildir.” 
Kendini Arayan Adam 
Mihail Nuayme
Kendini Arayan Adam Mihail Nuayme
·
409 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.