Yedi Boş EvEdebiyat
Herkese Merhaba <3
Bugün yeni tanıştığım bir yazar ve yedi tane öyküden oluşan eseriyle geldim.
Kitaptaki her bir öyküde bir eve misafir oluyoruz. Ama tedirgin edici bir misafirlik bu. Kalkıp gitmek istiyorsunuz ama yok onu da beceremiyorsunuz çünkü yazarın dili o kadar akıcı ki sizi kendine yani o evlere bağlıyor. Yerinizden kalkamıyorsunuz.
İçinde ürkütücü hiçbir öge bulunmamasına rağmen bu kitap beni bu kadar tedirgin etmeyi nasıl başardı diye hala düşünüyorum.
Beni en çok etkileyen öyküler;
İlk öykü olan Hiç Alakası Yok’ta bayağı bir tedirgin oldum, aynı şey benim başıma gelse hiç tanımadığım dengesiz bir kadın evime girse ben oradaki ev sahibi kadar soğukkanlı davranabilir miydim acaba?
Mağaramsı Nefes’de çok etkilendiğim bir öyküydü. Hatta en rahatsız olduğum öykü olabilir. Lola gibi bir komşum olsun ve sürekli kapımı çalsın istemezdim açıkçası…
Ödüllü bir öykü olan Şanssız bir Adam’da değişik bir öyküydü toplasan 10 sayfa yoktu ama bitirinceye kadar neler çektim hem korktum, hem üzüldüm, hem de kızdım…
Son öykü olan Dışarı çıkmak’taki abladan bahsetmek bile istemiyorum tamam dışarı çık ama bornozla değil be ablacım.
Şaka bir yana Allah akıl sağlığı versin gerisi bir şekilde hallolur gerçekten…
İnsan psikolojisi ile ilgilenen veya hayatın içinden bir şeyler okumak isteyen tüm okurlara bu yedi haneye bir misafirliğe gitmelerini tavsiye ederim.
OKUYUN OKUTUN
Kitapla Kalın
Sevgiler <3
·
257 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.