El bebek gül bebek bakılır Dorukısrak. Ama büyür ve değişir dünya. Bir anda kapı dışarı edilir, taşlanır, tayından ayrı konulur. Anlayamaz sebebini, kafası karışır yuva bildiği evin kapıları kapanmıştır ona. "yuva" hissiyatını hiç bilmeseydi bu kadar zorlanmazdı belki.
Gider en sonunda istenmediği yerden. Hayatta kalır. Kışı geçirir Doru atımız ama yediği ayazı unutmaz. Daha güçlüdür artık. Kışı da atlatmıştır terk edilmişliğin acısını da. Tayını da alır gider uzaklara.
Bu bir mutlu sondur benim için. Kışında yılkılığa birakan sahibine bahar olunca dönmez. Yaşadıklarına saygısı vardır çünkü.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.