'Bitik adam' diye türkçeleştirilmiş bu eser müzik konusu üzerinden hayatında, çok zengin bir aile çocuğu olarak doğması ve tüm imkanlar onun için açık olmasına rağmen, bir baltaya sap olamamış bir 'Loser' olan Wertheimer'in öyküsünü anlatmaktadır. Bu haliyle kitaba Loser ismini vermek daha mantıklı olurdu diye düşünüyorum. Her kelimeyi illa Türkçesini yarım yamalak ve iskalasa da tercüme etmek zorunda degiliz sanki...
Hikaye üç arkadaşın piyano eğitimi serüvenini tekil şahıs ağzından bir monolog şeklinde öğrenmekteyiz. Önce Glenn ve anlatıcı tanışıp arkadaş olur, daha sonra Wertheimer bu ikiliye bisikletin üçüncü tekeri olarak katılır. Glenn ve Wertheimer birbirinin neredeyse tam tersidir, anlatıcı ise ikisinin ortasında ve fakat Glenn'e karakter olarak cok daha yakındır. Üçü de zengin ve maddi açıdan bağımsızdır ve tüm enerjilerini üstün bir yetenek olma yolunda kullanır ve o zamanın en meşhur hocasından ders almaya başlarlar. Glenn'in üstün bir yetenek olmaktan öte ulaşılamaz bir deha olduğunun ortaya çıkışı, diğer ikisinin piyano eğitimini kesmesine sebep olmakla kalmaz, müziği tamamen bırakmalarına sebep olur. Dahası Wertheimer için çok daha kötü sonuçlara sebep olacaktır.
İnsan arası ilişkilere dair çok fazla ip ucu barındıran, zenhin bir kitap aslında. Müzik ve piyano terimleri, müzisyen ve eserlerine olan yabancılığımız bu konudaki vurgu ve tespitleri ıskalamamıza sebep oluyor malesef. Anlatım kendine özgü. Anlatıma sıkça boca edilmiş olan 'diye düşündüm' ifadesi, olayların ve ondan yapılan çıkarımların algı oluşturma konusunda ne kadar sübjektif olduğumuzun altını çiziyor bence. Ama okuma esnasında anlatıya sürekli balta vuran işbu 'diye düşündüm'ler biraz sinir bozucu geldi bana.
Okunmaya ve düşünmeye değer bir kitap kesinlikle. Yazarın kendine özgü ve anlamlı düşüncelerini de bulacaksınız kitapta...
Not
Yanlışlıkla alıntı olarak paylaşmışım bu incelemeyi bir zaman önce. Arama yapınca farkettim ve şimdi inceleme olarak ekledim...
··
463 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
