Şiir kitapları hakkında yorum yapmak nedense bana daha zor geliyor. Her okuyanda farklı hisler, farklı anlamlar doğurabiliyor şiirler. Birhan Keskin'in bende yarattığı etki ise çok derindi. Sözcükleri, onların birleşimi kalbime, ruhuma dokundu. Kimi yaralarımı sızlattı ama yine de çok sevdim. Sevdiğim şairler arasında kolayca yerini aldı. Kitabın hepsini paylaşmak içimden gelse de birkaç tanesini seçip buraya bırakacağım. Kitabı alıp almama konusunda kararsız olanlara belki yardımcı olur.
"Unutmadım aramızdaki beceriksiz dili.
Dünya yordu bizi. Benim de söyleyemediklerim
var. Hiç söyleyemeyeceğim onları belki de.
Uzun bir yolu geliyoruz seninle, yolu
geldikçe anlıyorum ki, biz,
bu dünya üzerinde yürüyemiyoruz bile."
"Bilme, tanıma beni
merdivenleri üçer beşer çıkmanın
sevinci yok içimde"
"Telefonla birlikte ışığı da kapatıp
bol şanslar deyişiniz, şanslar deyişiniz, deyişiniz
çınlarken içimde,
bunun beni ne kadar kırdığından
hiç bahsetmedim.
Bahsetmediğim çok şey var daha
yaz çiçekleri, cam çiçekleri ölüyor
akşamın altını gümüşe dönüyor
bunlar da önemli elbette
en az,
bana ihaneti öğrettiğiniz
bana kanatlarımı bıraktırdığınız kadar."
"Acıyla, geçtiğim yoldan geçiyorsun
izlerime rastlıyorsun, bıraktıklarıma,
o yolda çekmiştim ruhumu patlatan fitili, orada
benden savrulan parçalar kurusa da
izleri var hala, yolun kenarında.
İzini sür yolun, acının ormanı büyütür insanı
vakit geniştir, ufuk sandığından daha yakın.
Acıyla, geçtiğim yoldan geçiyorsun
ustası olacaksın içine gerdiğin tellerin
hangi sızıyla titre içinde, hangi sesle
büyür bir aşk, hangi sesle ölür, bileceksin.
...
Şimdi, acının ormanından geçiyorsun
her şey bir daha kanasa da
ne geçtiğin yola ne sana dokunabilirim ben.
..."
·
665 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.