Taşın aksi suya yansır burada.Yaradan'ın ynsıması insana.Aşk kalp ağrısında bulur aksini.Hakikat ise hikayelerde.Hepimiz aynı görünmez gök kubbenin altında yaşıyor, didiniyoruz.Zengin ve fakir,Müslüman ve vaftizli,kadın ve erkek,efendi ve köle,sultan ve filbaz,usta ve çırak...Bütün ayrımlarrn ortadan kalktığı bir hal var,tekmil sesler kubbede toplanıp som bir sessizliğe dönüştüğünde.Belki de kainatin merkezi yerin altında değil,üstünde kubbede.Bu alemi böyle tahayyül edebildiğimde,yönmü şaşırıyorum.Ne Doğu kalıyor,ne Batı.Geçmiş ne zaman bitti, gelecek ne vakit doğar söyleyemiyorum.Tek bildiğim şu: Öğrenme aşkıyla geçti ömrümüz,aşkı öğrenemesek de... (Şuan kitap hakkında hissettiklerimi hiç unutmamayı diliyorum..)
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.