Üç gündür dolu dolu geçen bir muderriseler kampindaydim elhamdülillah çok değerli hocalardan dersler aldık. Bunlardan bir tanesi Filistinli bir hanımefendi olan Şeyma Ebu Şaban hocamızdi hocamız bir yıl önce filistindeyken Artuklu rektörü ona ulaşamıyor uzun bir süre ve bir sürenin ardindan Şeyma hoca bir ses atıyor bu sesinde üç cocugunu ve ailesini kaybettiğini anlatiyordu ve bunu anlatırken öyle bir elhamdülillah diyor ki bize anlattığında sanki hiç bir şey yaşamamış hayatında hiç bir sıkıntı ile karşılaşmamış bir insan var karşınızda sanardiniz ve bir kere daha anladım ki sıkıntı içinde büyüyen yetişen insanlar daha da azimli oluyor hocamız bunları yaşamasına rağmen hayattan kopmadı ümidini kesmedi ve daha da büyük bir azimle çaba gösterdi. Ve ondan bir kaç saat sonra Vasfi Aşur hocamiz geldi ve bize ders anlattığı sırada Filistin'de çadırlarda ders veren hanımlardan bir kaç kisinin orada anlatılması üzerine ondan aksa tufanı üzerine yazdığı makalesini göndermelerini talep ettiğini, bunun dışında da hala Filistin'de çadırlarda olup online derslerine katılan hanımların azminden bahsetti orada bizler birer hoca ve talebe olarak kendimizden utandik bizim ne derdimiz varda bu kadar uzaklasiyoruz ilimden neden azmimiz kırılıyor ve ardından da Mehmet Akif'in su sözleri aklıma geldi " Neden azmin bu kadar süreksiz, sen mi yoksa davan mi yüreksiz. " normalde pek yazı yazamam burada paylaşmak istediğim bir durum olunca yazar yazar silerim ama bu konuyu yazmam gerektiğini düşündüm umarım bu yazım hepimizin hayatında bir yere dokunur okuduğunuz için Allah razı olsun 🌺.
··
1 +1'leme
·84 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
