Bir Medeniyet Anatomisi: Yitik Cennet
Hz. Âdem’in toprak imtihanı ve tövbesiyle başlayan İnsan inşaası;
Hz. Nuh’un su imtihanıyla inanmış bir cemiyete,
Hz. İbrahim’in ateş ve evlat imtihanıyla teslim olmuş bir millete,
Hz. Yusuf ‘un sabır imtihanıyla zindandan saraya ilahî terfi ile devletleşme sürecine girdi.
Hz. Musa’ yı sarayda yetiştiren kader-i ilahî
Onu sudan kurtarıp, Firavun’u ve milletini suya hapsetti.
Hz. Musa, mutlak güç ve iktidar sanılan firavunî sistemi yıkarak, toplumlaşma yani ümmet kavramını oluşturdu.
Hz. Süleyman ile kaybolan bulunmuş, sanki cennetin bir provası yaşanıyor gibiydi.
Adalet rüzgarı kuzeyden güneye, doğudan batıya ulaşmış, tüm tabiata tecelli etmişti.
Hz. Yahya hakikat ve cesaret abidesi olarak; zulme sesini yükseltmenin, Romanın yüzüne hakikati söylemenin bedelini başıyla ödedi.
Lâkin hakikat, Roma’nın kalbinde hançer gibi kaldı.
Hz. İsa, Hz. Yahya’nın izinden giderek sapladığı hakikat hançerini daha da derinleştirdi. Üstelik babasız dünyaya gelerek, zamanın neseb putunu yıktı. Ne Roma, ne bozguncu Yahudiler anladı Onu. Ve kabul oldu Son Peygambere ümmet olmak duası.
Bir yol inşaa ediliyordu Alemlerin Sultanına,
Bütün peygamberler ona yardımcı olarak gönderilmişti. O’nunla tamamlanacaktı her şey.
Zirve O’ydu.
O’nunla zaman şereflenecek, saadet olacaktı asrın adı.
Daha önce provası yaşanan Cennet, O’nunla tamamlanacaktı.
Çünkü O (s.a.v.) cennetin ta kendisiydi.
Ufuk açıcı olması dileğiyle..
·
891 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Fikir İşçisi
Gönderi Sahibi
Okudukça sarsan, uykularımı kaçıran, bitince de “ne okudum ben?” dedirten muazzam bir kitaptı. Bir şeyler yazmasam içim rahat olmayacaktı.