Başıma bir iş gelmeyecekse söylemek isterim ki: Hiç sevmedim bu kitabı. Çok basit bir dili olduğu için 400 küsür sayfa çabucak bitiyor, ancak bu durum kitabın “akıcı ve harika” olduğu yanılgısına düşürmesin kimseyi. Neden sevmediğimi maddeler halinde açıklayacak olursam:
1. Anlatılmak istenen çok daha kısa anlatılabilirdi.
Kitap gereksiz bir şekilde uzatılmış, mesajlar ve hikâye arasında bir denge kurulamamıştı.
2. Bence yazar roman türünde yazmak yerine kişisel gelişim kitabı yazsa daha iyi olurdu.
Kitapta sürekli bir mesaj verme kaygısı var. Nefes tekniği gibi bir konuyu aktarmak istiyorsa, bunu bir “kişisel gelişim” kitabı üzerinden anlatmak daha yerinde olurdu. Çünkü bir romanda bu kadar fikir altyapısı ve homojen olmayan mesaj kaygısı eğreti duruyor.
3. Edebi yönü çok zayıf.
Sürekli tekrarlanan cümleler, sıradan ve basit bir dil kullanılmış. Üslup diyebileceğimiz bir şey zaten yok.
4. Karakter ve hikâye oldukça zayıf.
Karakterin dönüşümü üzerine uzun uzun durulmuş, ama kitabın başında karaktere karşı ne hissediyorsak sonunda da aynı şeyi hissediyoruz. Bu yüzden yazar, okuyucuda bir duygu uyandırmayı başaramıyor.
5. Kişisel bir rahatsızlık: Çalıkuşu meselesi.
Baş karaktere kitabın başında “Çalıkuşu” diye bir lakap takılıyor. Sebep olarak, karakterin mızmız, ağlayan ve kurban rolüne bürünen biri olması gösteriliyor. Pardon? Türk edebiyatının en güçlü ve esaslı kadın karakterlerinden biri olan Feride’nin Çalıkuşu lakabını, o mıymıntı karaktere yakıştırırken acaba yazarın aklından ne geçtiğini merak etmeden duramadım.
6. Bu kitabın çok baskı yapmış olması üzücü.
Kitabın bu kadar çok baskı yapması, okur olarak yanlış kitapları yücelttiğimizi bir kez daha görmeme sebep oldu. O baskıyı hak eden ama 10. baskıyı bile geçememiş nice değerli eser sayabilirim.
Sonuç olarak, beklentilerimi karşılamadığı gibi, bana kitaplarla ilgili bazı şeyleri sorgulatan bir deneyim oldu.
Seyir 
Piraye
Seyir Piraye
·
631 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
