yazarı sevmesemde hemen hemen her kitabına bir şans veriyorum. çok beğendiklerim de ya da bu kitap gibi hiç sevmediklerim de oluyor yazarla biraz toksik bir ilişki var gibi aramızda. başta iyi gidiyorken ve okuması sarmışken ilerleyen sayfalarda öyle can sıkıcı bir boyuta atladı ki kitabın büyük çoğunluğunu eziyet çekerek okudum. durumları anlayabiliyorum elbette ki ama olaylar çok sinir bozucuydu. özellikle Graham kendini sevdirmişken yaptığı iğrençlik ve savunması... her zaman derim yine diyorum bir kez yapan hep yapar ki malum bunun sadece bir kerelik bir şeyle sınırlı olmadığını görüyoruz. bir defa o güven yıkıldığında eskisi gibi olmuyor her ne kadar Quinn bu durumu yok saymayı başarabilse de ben bu kitapta da unutamadım. ve her şey bu kadar basit miydi abi kitabın son bölümleri bizimle dalga geçermiş gibiydi hiç olmamış. böyle olacaksa madem biz niye okuduk tüm bunları, bu kitap niye var? bomboştu benim gözümde tam bir vakit kaybı. sevebilirsiniz de tabii ki ama maalesef ki benim önereceğim bir kitap olmaz.
·
603 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.