Elif Şafak'ın 2019 yılında yayımlanan bu romanı, Karaköy randevuevlerinde çalışan ve beyni bir çöp kutusuna atılan bedeninin üstünde halen çalışarak anılarını bir film şeridi gibi gözünün önünden geçiren Tekila Leyla'nın hikayesini anlatıyor. Kitabın başlığı ölmekte olan bir kişinin nefes alması durduktan sonra halen bilincinin çalışmaya devam ettiği varsayılan kuramsal süreyi ele alıyor. Kitabın bölümleri bu on dakika otuz sekiz saniyeyi küçük bölümlere ayırarak Leyla'nın hikayesini geri dönüşlerle anlatıyor. En azından kitabın üçte ikisini oluşturan ve "Akıl" alt başlığıyla sunulan ilk bölümünde. Sonra kitap "Beden" adlı ikinci bölümde zamansal bir anlatıma dönüyor ve ölen kadının arkadaşlarının Leyla'nın ölümünden sonraki hikayelerine dönüyor ve "Ruh" adlı kısa üçüncü bölümde Leyla'nın (ruhunun?) sonunda özgürlüğe kavuşmasıyla sona eriyor.
Aslında anlatı akıcı, biçimsel yanı (ölmekte olan bir kişinin son anlarında geri dönüşlerle hikayesinin anlatılması) bana çok özgün gelmedi ama benzeri somut bir kitap örneği de veremiyorum. Kitaba daha yüksek bir puan vermemi engelleyen, Leyla'nın hikayesinin çok da ilginç gelmemesi bana. Tabii burada Elif Şafak'ın kitabını İngilizce yazması ve Anglo-Sakson edebiyatına alışık bir kitleyi hedeflemesi olabilir. Aynı şeyi Şafak'ın "İskender" romanı için de hissetmiştim. Bizim için son derece olağan bir şey olan namus cinayetinin, "honour killing" adı altında, bu olguyu arada bir de olsa orada yaşayan Müslüman nüfus arasında görüp merak edebilecek İngiliz okuruna ilginç gelebileceğini düşünmüştüm.
Bu kitabın da dünyanın önemli edebiyat ödüllerinden biri olan Booker ödülünde finale kaldığını da hatırlayalım. Bu, İngilizce okuyan okurun (ve ödül jürilerinin) kitabı ve anlatımını sevdiğini de gösteriyor. Booker web sitesinde kitap için övgüler yer alıyor.
Çeviri Elif Şafak'ın birçok kitabını İngilizceden çeviren Omca Korugan'a ait ve kolay okunan, akıcı bir dile ulaşmış.
·
28 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.