Sonbahara yakışır bir kitap oldu.
İki kız kardeş; bir çok ortak nedene rağmen iki farklı karaktere bürünmüş iki kadın. Ortak bir aile, ortak yaşanmışlıklar, ortak kayıplar ve ortak bir savaş... Buna rağmen iki farklı kadın.
1. Dünya savaşında yarim kalan aşkının esiri bir baba ve sevgisinden mahrum ettiği kızları... Babasından bulamadığı sevgiyi aşık olduğu adamda yakalayan bir abla, inatla babasının onu sevmesini bekleyen kız kardeş. Kendi kuralları, doğruları olan bir abla, aklina her eseni yapan bir kiz kardeş. Onlari yalnız bıraktığı için babasını affedemeyen bir abla, her şeye rağmen babasının yanında olmak isteyen bir kız kardeş.
️ Ve 2. Dünya Savaşı...
Kocasını kaybeden bir abla, gençliğini ülkesi için feda eden bir kız kardeş. Evlatları için savaşan, güçlenen, nazilere kafa tutabilecek hale gelen gelen bir abla, zaten kendisini ülkesi için tüketmiş bir kız kardeş.
Kitabın hissi tam olarak nasıldi biliyor musunuz?
Hani böyle toz pembe başlayan hikayeler gibi, daha sonrasında renkleri solmuş bir hayat, zamanla kahverengileşmis hayatta kalmaya çalışan insanlar en sonunda da simsiyah bir hava etrafta ölü insanlar. Kitap öyle güzel yazılmış ki başlangıcı ile sonu arasıdaki bu tüm değişiklikler size kendini hissettiriyor. Oyle bir etki yaratti ki bende uzun zaman sonra bir kitaptaki olay beni ağlattı. Özellikle sonlara doğru çok çok etkileyiciydi.
·
77 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.