beni bırakma, bitti.1000Kitap
eveeettt.... ben direkt bodoslama dalıyorum bu kitaba.
bitti bu kitap. başı sessiz sakin ve zayıf başladık. ortalara doğru bi canlandık kenji sayesinde. bi tokatlandık. ortamı tanıdık omega noktasını bildik ve gerçekten kötücül olmadığını tamamıyla güvenebileceğimizi gördük. rahatladık. ama dışarısı sıkıntılı.
adam boktan yeteneği sayesinde uzaklaştık. bence iyi oldu çünkü adam ı biraz uçkuruna düşkün gibi gördüm. ya tamam hakkını yemeyeceğim iyi lafları, bir iki sevgi davranışları oldu ama ben adam ı sevmediğimden bu gözümde yok. bu kadar sadık kalması hoş ama bu kadar sümüklü olması can sıkıcı. yanii bi kabullen bi adam ol bi kendine gel de kızın hayatta olmasını sağla. o kısımlarda bu kızı yalnız bırakmasına çok sinir oldum. bunu dışında 'sevgili' olan adamın yapacağını kenjim dostlukla yaptı. çok tatlı çok komikti. bizim için çok çabaladı ve hiçbir zaman elimizden bırakmadı.
castle warner 'ın dediği gibi fazla umutlu. fazla iyimser. ama çok zeki ve bence akıllıca. sadece yanında ve elinde çok güç yok. insanları değerli görmesi ve kararlarını mantığını ve duygularını beraber yaşadığı insanlarla paylaşan, beyfendi bir adam.
anderson pislik, şeref yoksunu bir adam. ama ters köşe yapması, zeki bir kötü olması hoşuma gitti. eğer kötü karakter bu kdr zeki ise diğer aşkoların kendi güçlerinde bir devasa olması gerek.
ve aoron warner. bu hakiki genci sona doğru anlatıcam. aşkım benim, havuçlu kekim benim.
olaylara gelirsek yorumlarım şöyle olcak:
ortama alışma ve depresyon sürecimiz normal ancak diğerlerinin bu kadar aceleci tavrı hoşuma gitmedi. savaş var diye ne kızın kafasını yakıyorsunuz. sonra adam ın deneylerdeki halini görünce tabi herkesin ayağını altından kaldırıcaz. ve bu yaptığımız hamle kendimizin farkında olmamızı sağladı. biz neymişiz yaw dedik.
sonraaa...heh ilk görev. orada warner ile karşılaşmamız çok kesindi zaten. warnerın farklı bir yanını gördük. ama tam yakalanıyorduk. canımmm kurtarıcım kenjimmm bizi yine kurtarıyor. keşke kenjinin tipi olsaymışız ehehe....sonra brendon ile winstonun yakalanması çok tahlilsiz oldu. onalrıı alıcaz diye andersonun iki bacağına kurşun ve omzumuzda warner ile omega noktasına geri döndük. sonraaa.... warner ile terapi seanslarımız başladı tabir caizse. warnerın elinde olan ve ilk karşılaşmamızda tüm defteri ezberlediğine şahit olduğumuz günlüğümüz var. warnerın bizim acı günlüğümüzü okuyarak insan olmaya çalıştıığnı düşünmek biraz abes kaçıyor. warner ın karakteri üzerine çok tahlil yapılabilir. ama emin olup sevdiğim can alıcı kısımları var. kendinden emin oluşu, kararlılığı ve juliye olan aşık bakışları, sözleri beni mahvetti.
warner ı anladık, okuduk biraz ama tabi juli bunun ne kadarını anladı. sonra bir kaç şey arasında warner da özel güçlü, anomalili olabilirmiş. oldu da. çok farklı ve gerçekten bu sefil ütopyada en kusursuz ikili oldular. warner başkasını gücünü kullanabiliyor. ve juli ye dokunabiliyor. dokunurken de haz ve zevk alıyor. bu yüzden aralarındaki çekim inanılmaz. warner juli e hep doğru geliyor. büyük adımlarla geliyor ve juli adam la yaşadıkları huzursuz günlerin ardından iyileşiyor ilk defa. ama hala saf aklı adam ı sevdiğini söylüyor. bide warner karşısındaki insanın enerjisini, sözlerinin doğrularını kanıtlayand uygularını, hislerini duyabiliyor. bu yüzden juli ye çok daha yakın davranıyor çünkü juli nin kafasında öpüştükleri ilk andan beri kendisi var olduğunu biliyor. bunu dışında en bomba sahne....dırırıırrım....
warner ile juli nin yiyiştiği sahneeee. AAAAAaaaaa
çok güzeldi. bir adamın bu kadar güzel sevebilmesi çok güzeldi. ama şu çok kötüydü. ya sen adam ile iki dakika önce flörtleştin ayak üstü. sonra warner geldi ve dokunuşuyla yandın. bu kadar da çabuk satılmaz be julim. ama çok güzeldi yinede eheeh. ama en can alıcı her şeyi gerçekten karalayan sonu. sen nedennnnnnnnn neden juliyet sen neden warner'ı istemediğini, onca dakikalardan sonra nasıl geri çekilirsin yaa. bu bir hataydı ne demeekk!!?? yemin ediyorum warnerın acısını yaşadım lan. ama şimdi juli de haklı. warner ı anlıyoruz ama güvenmiyoruz. onu çok tanımıyoruz. görmüyoruz.
işte bunun üzerine warner gidiyor. sonra savaş başlıyor. juliye pusu kuruluyor kaçırıyorlar. anderson ile yuvada buluyor kendini. kızlar kaçırılmış. warner orada. bir kaç laflamadan sonra bu pislik anderson juli yi kalbinden vuruyor.... işte o sahnede ağladım. warnerın acı içinde kızlara yalvarmasını, onu kurtarmasını, kızların da bun aşahit olmasına, julinın vurulmasına ağladım. ama yaşadı. bu yüzden mutlu. çok mutluyum. çünkü juli uyandığı vakit herkesin ebesini öpmeye geleceğine andt içti. arkadaşlarını kurtaracak, kenjiyi daha yakından tanıyacak, mümkünse adam ın sümüklü halini tercih etmesin, james i kurtaracak, castle ı kurtaracak. inşallah.... bye.
·
62 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.