Yusuf Atılgan'ın Anayurt Oteli adlı romanı, 20. yüzyıl Türk edebiyatının en önemli psikolojik eserlerinden biridir.
Eser, bireyin yalnızlığını, aidiyetsizliğini ve toplumsal normlarla çatışmasını işler.
Romanın mekanı olan otel metaforik bir unsurdur. Yalnızlık,toplumdan kopukluk,sıkışmışlık olarak temsil edilir.
Otel yöneticisi olan Zebercet,rutin işleri yapan bundan derin bir yalnızlık duyan,içsel bir boşluk hisseden biridir. Bir gün otele bir kadın gelir,bu kadının tekrar geleceğini umar ve bu bekleyişi takıntı haline getirir. Bu süreçte bilinçaltı çatışmaları,toplumdan sıyrılması, uyumsuzluğu, içsel karmaşası daha çok artar.
Bu beklenti içsel çöküşünü daha da hızlandırır.
·
61 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.