Okudukça görüyorum ki kadın olmak her devirde zor. Ayaklarının üstünde durabilmek, hele hele hayattaki yakınlarını kaybetmiş bir kadın için hayatını düzgün bir şekilde idame ettirebilmek için hep ekstra çaba sarfetmeli ve çelik gibi sinirleri olmalı. Neyse bu uzun girizgahtan sonra gelelim konumuza
Refet, Türkiye'nin ilk kadın romancısı olan Fatma Aliye nin kaleminden çıkmış, az sayfalı fakat çok tesirli bir kitap. Sermayesi yalnızca zekası olan bir kızın Öğretmen okulunu bitirip, kendi ayakları üzerinde durma mücadelesini anlatır. Tabii kendiyle birlikte zavallı anneciğini de kurtarmak istemektedir. Paraları yoktur, çoğunlukla da hayatın zorlukları bu anne kızın üstüne yığılır. Tüm bunların içinde, sağlam karakterleri ile bir şeyler yapmaya çalışırlar.
Hayatın her yerinde olduğu gibi bu hikayede de iyiler, kötüler, kötülükten zevk alanlar, çomak sokmaya çalışanlar vardır. Tüm bunların içinde Refet kendine güzel bir hayat kurmak ister. Peki başarabilecek midir?
Okurken yer yer kendimi Refet yerine koydum. Özellikle şunu belirtmek isterim ki annenin, babanın evlatlar üzetinde çok da büyük tesirinin, değerinin kalmadığını düşündüğüm bu zamanda annesine bu kadar kıyamayan, onu rahat ettirmek için çırpınan bir kız olan Refet'e büyük bir saygı duydum. Bu kitabı mutlaka okuyun derim. Canım Türk Edebiyatı
·
56 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.