Nabokov’dan daha azını beklemezdim. Bu erken çocukluk anılarını anlattığı kitabında, cansız nesneleri, insanları, yerleri – genellikle önemsiz bir nesnenin tetiklediği inanılmaz fotoğrafik hafızasından gelen detaylarla – tipik üslubuyla betimliyor. Bazı durumlarda, hafızasını geriye dönük olarak elde ettiği bilgilerle yeniden inşa ediyor ve bu da anılarına romanlarına özgü benzersiz bir tat katıyor. Üslubunu, uzun bilinç akışı pasajları ve nesne koleksiyonlarının ayrıntılı tasvirleriyle zengin olan "Saydam Şeyler" romanına benzettim.
Kitabın yalnızca erken çocukluğunu kapsıyor olması biraz hayal kırıklığı yaratıyor; çünkü biliyoruz ki yaşamı, anlattığı bu ilk dönemin ötesinde de oldukça ilginç, özellikle birçok kurgu kitabında yansıttığı şekliyle.
Nabokovseverler için bir ziyafet niteliğinde, ancak hazırlıksız olanlar için metaforlarla doz aşımına neden olabilir.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.