Gradiva’dan sonra denk geldi. Onun gibi psikolojik açıdan incelenmesi gerektiğini düşündüğüm bir kitap, Kızıl. Konusunu anlattığımda bana katılacağınızı düşünüyorum. Ama önce uyarayım, yorum spoiler içermektedir!
Bertold Berger tıp okumak için hayalini kurduğu Viyana’ya gelir. Fiziksel ve ruhsal olarak ortama ayak uyduramaz. Komşusu Schramek hem tek arkadaşı hem de idolüdür. Onun gibi korkusuz ve kadınları baştan çıkarak bir cazibeye sahip olmak ister. Schramek’in arkadaş çevresine girmek ister ama o buna pek sıcak bakmaz. Berger kendinden utandığını düşünerek ortamdan hep kopar. Okulundan uzaklaşır, ruhen kaybolmuştur. Ev sahibesinin 13 yaşındaki hasta kızına yardım etmeye başlar. Onunla kız kardeşini özdeşleştirmiştir. Günler geçtikçe kıza yakınlık duymaya başlar, hatta onu öpmek ister. Kıza yardım ettikçe içinde okuluna karşı yeniden heyecan duymaya başlar.
Tüm bunlar bende Berger’in ensest ve pedofili olduğu hissi uyandırdı. Bu yalnız karakterin buhrandan çıkış noktası bu muydu?
Hemen hemen tüm Zweig kitaplarında olduğu gibi karakterin iç çatışmalarını yazar güzel yansıtmış. Ama yukarıda bahsettiğim sebeplerden ötürü çok sevemedim bu eserini.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.