Bugüne kadar okuduğum Emre Timur kitaplarını, ayıptır söylemesi yazdığı tüm kitapları okudum, yorumlarken kitabı değil de kitabın bende oluşturduğu hissiyatı, ruh halimi anlattım hep. Çünkü Emre Timur kitabı okumak böyle bir şey. Giriş, gelişme, sonuç, bitti denemeyecek kadar derinlikli yazıyor adam. Hal böyle olunca da konuyu özetleyip karakterleri anlatınca anlatılmış olmuyor onun kitapları.Şimdi son kitabı kuklacıyı anlatacağım size ama bu kez çok daha farklı hislerle. Çünkü her kitabını yazarken yine gebeyim deyip sonra kitaplarını doğuran bir yazarın editörü oldum bu kez. Yani ben de kuklacının ebesi sayılırım. Editini yaptığım kitapların yorumlarını yazarken biraz zorlanıyorum. Dedim ya benim de bu doğumda payım olunca evladım gibi hissediyorum ve tarafsız yorumlamakta zorlanıyorum.Ama kuklacı yüzlerce okurla buluştu ben onun hakkında birkaç kelam edinceye kadar ve inanın her okurundan çok güzel övgüler de aldı zaten. Ben de işte hem Emre Timur’un kalemini çok iyi tanıyor olmanın rahatlığıyla hem de enfes okur yorumlarının bana verdiği yetkiye dayanarak izin verirseniz biraz şımartacağım bebeğimizi. Hayran olduğum bir yazarın editörü olmak müthiş bir onur yani Emreciğim öncelikle okuryazar ilişkimizi bir tık daha lezzetlendirdiğin ve bana güvendiğin için teşekkür etmeliyim sana. Ve müsadenle azıcık edit sürecindeki kuklacı ve ben ilişkisinden bahsetmek isterim. Editöriyel süreçte kitabın editörü olduğumu unutup, kurgunun akışına kendimi kaptırıp sonra ‘hop kızım nereye deyip.’ sayfalarca geriye dönüşlerim çok oldu. Öyle muntazam bir inşaası vardı ki hikayenin, içine kapılıp merak etmeden sakin sakin okumak imkansızdı. Yine keskindi cümlelerin çünkü sivriydi kalemin. Nasıl da kanırtıp, bulup çıkarmıştın yine insanlık boyunca akıllara takılanları ve tüm bu takıntıları ne güzel entegre etmiştin günümüzün kronik problemlerine. Dümdüz okunduğunda bambaşka bir hikaye yazmıştın ama işaret ettiğin yerlere bakmayı bilenlerle çok başka bir okumaydı da aslında niyetin. Biliyorum seni anlayan pek çok okurla kesişti yine yolun ve sen hep dersin ya ‘bir kişi bile anlasa yazma niyetimi benim için tamamdır.’ diye, bu kez ben sana gördüğümü söylemek istiyorum. Sen belki oradan bakınca görmüyor ya da mütevazı bir adam olunca konduramıyor olabilirsin kendine ama seni anlayan, yazdıklarını içselleştiren, huzurunun bozulmasından huzur bozmayı niye istediğini de çok iyi bildiği için keyif alan şahane bir okur kitlen var artık senin. Şimdi ben bu kitabın konusunu, ne anlattığını, karakterlerini, mekanları, zamanları falan hiç anlatmayacağım burada. Çünkü zaten Kuklacı okuruyla tek kelimeye gerek kalmadan buluşuyor, buluşacak da. Benim tek söylemek istediğim şu ki… Aaaa bak yorumum birkaç cümleden sonra senle sohbete evrildi farkında mısın? Peki neden biliyor musun? Çünkü sen bunu bize hep yapıyorsun. Onlarca kitapta seninle sohbet eden biz okurların kitabını yorumlarken de senle sohbet etmiş çok mu? İşte bu yüzden sen ne yazsan okurum diyen bir sürü kişiyiz biz. Ay dur yorumu okuyanlar sıkıldı biz lafa daldık. Geldim geldim dostlar. Biliyorum farklı bir yorum oldu ama kısaca diyorum ki 
Kuklacı kuklacı her yönüyle okunmaya değer bir kitap. Fazla söze gerek yok mutlaka okuyun sağlıkla ve kitapla kalın 
Emre Timur
Kuklacı kuklacı her yönüyle okunmaya değer bir kitap. Fazla söze gerek yok mutlaka okuyun sağlıkla ve kitapla kalın Emre Timur
··
1 +1'leme
·80,9bin Gösterim
8 Yorum
nice buluşmalara, nice eserlere, diyelim sevgili öğretmenim. evet, sizlerin de sayesinde güzel bir okur kitlemin olduğuna inanıyorum. bu huzur kaçırıcı siyah şeyler ilk çıktığında bu günlere gelebileceği aklımdan bile geçmemişti. ellerim kalem tutabildiği sürece yazmaya da devam edeceğim. sanırım bir yazar da bunu ister; yazmak, okunmak... teşekkür ediyorum. sağlık sorunlarıyla yorulduğun bu günlerde yazarına vakit ayırmışsın, mahcup ettin, eksik olma. sana ve ailene sağlık, huzur, muvaffakiyet diliyorum.
bu kitabını okumadım ama Çürüme bende etki bırakan bir kitap oldu. bunuda sıraya alabirim. Yazarın kalemine sağlık
Okunacak o kadar kitap ve yazar var ki, bir yazarın bir hadi bilemediniz iki kitabını okumayı anlarım ama bu seri kitaplar ve yazarların bütün kitaplarını okumanın mantığını bir türlü çözemedim, anlayamadım.
Özlem
Gönderi Sahibi
Ağzı olanın yazdığı, okurdan çok yazarın olduğu zamanlardan geçiyoruz. Lezzetli, kaliteli kalem bulmak zor. Bulunca duvar yazısı yazsa okuyası geliyor insanın. Bilmem anlatabildim mi 🧐🤷♀️
Reklam
Bu yorum görüntülenemiyor
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.