1873 yılında Gazi Mağusa'da sürgündesin ve bir piyes yazayım diyorsun. Aklına da zavallı çocuğun örgüsü düşüyor... E bakınca fazla görmemek de lazım tabii..
Zavallı çocuk Namık Kemal tarafından yazılmış bir piyes olup, Gedikpaşa Tiyatrosunda sahnelendiğinde büyük ses getirmiştir. Gelelim konusunaaa...
Şefika Habım ve Ata bey ana karakterlerimiz. Çocukluklarından beri bir arada büyümüşlerdir. Şefika Ataya aşık olmuştur ama çocuk kalbi bu duyguyu anlamlandıramaz. Hatta beni en çok etkileyen kısmı kendine bir gün, ben annemi de çok seviyorum ama annem yanımda değilken onu sürekli düşünmüyorum. Bu kadar özlemiyorum diye sorup, bu aşkı anlamaya çalıştığı kısımdır
Ata da akıllı, tıbbiye öğrencisidir. Ve o da Şefika ya tutulmuştur. Velhasıl bu iki genç birbirlerine açılıp duygularını söyledikten sonra, evlenmek isteyeceklerdir. Fakat gelin görün ki, Şefika yı halihazırda zengin bir paşaya vermek istemektedir..
E sorarım size: şimdi bu iki aşık ne yapsın da kavuşsun?
Görücü usulü ve bunun gençler üzerindeki tesirini de gösteren bir eser. Açıkçası ben sevdim