Birini tanımam, bana ölümü hatırlatır.
Böyle bir sözle giriş yapmak durumunda kaldım. Bunun sebebi ise Jean-Paul Sartre'ı okuyanın yaşadığı dengesizliktir. Kuşkusuz dengesizim artık. Yıllardır ayaklarımı koyduğum kaldırım taşının bir boşluk olduğunu farkettim ve o boşlukta gövdemle yol alıyorum sanki. ( Boşlukta gidilecek çok yer vardır. )
Bu kitap hakkında fazla söyleyecek bir şeyim yok. Jean-Paul Satre kitaplarında fiziksel bir geldim-gittim olayı pek yoktur. Düşünsel gitmeler vardır.
Pek inceleme yapmam. O yüzden kısa keseyim. Ben sevdiğim yazarların çok okunmasını istemem. Bu da onlardan birisi.
·
488 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.