Eveet işte o meşhur Kürk Mantolu Madonnayı sonunda bende okudum. Sonunda diyorum çünkü itiraf etmek gerekirse sosyal medyada sıkça duyduğum zamanlarda birkaç kez başladım fakat bitiremedim. Bir şeyi herkes severken herkes okurken bende sevmeliyim ya da okumalıyım diye başlayınca kitap bitmez oluyormuş. Tabii birde her kitabı okumanın bir vakti olduğunu düşünüyorum.
Kitaba gelince elimden bırakmadım bir solukta bitirdim diyemeyeceğim maalesef, ne zaman ki son sayfalara yaklaştım işte o zaman kopamadım kitaptan.. Fazla duygusal olduğumdan mı bilmiyorum gözyaşlarım da sel oldu gitti. Ama bir gerçek var ki Sabahattin Ali cümlelerini insanların yüreklerine değdirecek şekilde ustalıkla kuruyor ve bu yüzden etkisinden çıkmak uzun, duygularınıza engel olmak ise imkansız oluyor..
Kitap bittiğinde "kimi tanıyorum ben, kimi ne kadar tanıyorum?" diye uzun bir müddet düşündüm. Aslında kimseyi, çok iyi tanıdığımızı düşündüğümüz insanları bile tam manasıyla tanımıyoruz. En yakınlarımızı bile tanımıyorken, çevremizde gereksiz olduğunu düşündüğümüz, soğuk gördüğümüz kaç insanın hikayesini biliyoruz da ondan nefret etmeyi yada lüzumsuz görmeyi kendimizde hak görüyoruz? Sonuç sessizlik...
··
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.