945 sayfalık bu eser bazı eleştirmenler tarafından İngiliz Edebiyatı'nın en büyük eseri olarak gösterilmiş. Bence de Dostoyevski, Tolstoy, Victor Hugo gibi büyük yazarların, büyük eserleri gibi değerli bir başyapıt.
İngiltere'de Middlemarch bölgesinde 1829-1832 yılları arasında geçen dört öykü ustaca birbirine bağlanmış. Bu öyküler aşağıdaki başlıklarda değerlendirilebilir;
- Dorothea'nın önce babası yaşındaki Casaubon'la sonra Casaubon'un yeğeni Ladislaw'la evliliği
- Banker Bulstrode'un Raffles, Dr Lydgate ve Ladislaw'ı da etkileyen gizli mazisi
- Lydgate'in doktorluğu, Rosamond ile evliliği
- Fred Vincy'nin Mary Garth ve Rahip Farebrother ile ilişkileri.
Yazar yukarıdaki başlıklar çerçevesinde insan psikolojisi, ahlaki tutumlar, toplumsal psikoloji gibi konularda muazzam bir eser meydana getirmiş. İnsan o yıllarda suçlu kişilerin bile ahlaki düzeylerin yüksekliğini okuyunca bugün insanlığın geldiği düzey düşüklüğüne hayıflanmadan edemiyor doğrusu.
Bir de şunu belirtmek isterim ki kitabın kurgusu güzel olduğu kadar içerdiği klas cümleler de yabana atılacak gibi değil. Ahlaki manifesto sayılabilecek vecizelerle dolu bir eser olduğunu düşünüyorum.
·
162 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.