"Şimdilerde o günleri ananlar hep "Sarıyaz" diyorlar adına. Haziranın gevreyen toprak üstünde buram buram tüttüğü son demlerinde, topu topu on iki günlük bir zamandı oysa. Ama bütün bir mevsim, yıllar boyu hatırlanacak kadar yüklü geçmişti. Tarihe "Sarıyaz" diye düşüldü o günler."
Afrika taraflarından gelen kum fırtınasının şehri sarıya boyaması ve ertesinden gelen deprem... İnsanların panik havası, kıyameti beklemesi, korkuları, hayatlarının tam ortasına düşen beklenmedik bir felaket...
Farklı farklı hikayelerde hep Sarıyaz'ı ve depremi anlatan Mahir Ünsal Eriş bir şekilde hikayelerin birbirine dokunmasını çok iyi başarıyor. Baştaki hikaye ile sondaki hikayenin bir yerde buluşmuş olması çok etkileyici bir anlatımı sağlıyor. İnsanların dümdüz akıp giden yaşamlarında bazısı çocukça ergence istekler peşindeyken bazısı para kazanma mücadelesi içindeyken bazısı kendine yeni düzen kurma peşindeyken farklı farklı yaşamları aynı doğa olayı ortadan ikiye bölüyor adeta. Gerçek hayatta da böyle değil midir. Birdenbire bir virüs çıkar, deprem-sel-yangın olur, terör olayı olur hayatımız bir anda değişiverir. Her anımızı o yaşanılan kötü olay, olaylar düzenler artık. Ama kötü olanı o günler geçtikten sonra ders çıkarılmadan, olanlar unutularak hayata devam edilir. Sanki hiçbir şey yaşanmamış gibi yapılır, geçmiş geçmişte kalır.
Sarıyaz kitabında Mahir Ünsal Eriş oldukça başarılı hikayeler yazmış, çok farklı insanları, çok farklı hayatları oldukça iyi bir şekilde anlatmış. Akıcı üslubuyla ve merak uyandıran hikayeleriyle beni kendine çekti yazar ve sevdiğim yazarlar arasında yerini aldı. Kısa kısa hikayeler olmasından dolayı da yorulmadan okunup biten bir kitap oldu benim açımdan.
·
31 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.