Büyük bir Stefan Zweig hayranıyım. Bu eserini de yine çok beğenerek okudum. Beğenmediğim tek bir hikâye oldu ama çok da abartılacak bir beğenmemezlik değildi bu.
Lyon'da Düğün 5 adet uzun hikâyeden oluşuyor:
1- Kızıl Hastası
2- Leporalla
3- Korku
4- Benzer- Benzemez Kız Kardeşler
5- Lyon'da Düğün
Aslında hepsi ayrı ayrı da basılmış eserler ve çoğunu zaten bildiğim için kitap daha kısa sürede bitti.
Burada en beğendiğim elbette kitabımıza ismini de veren "Lyon'da Düğün" oldu. Keşke daha uzun olsaydı. Çok etkileyici ve oldukça dramatikti. O mahkûmların bir şeyleri anlar anlamaz el birliğiyle harekete geçişleri, papaz nikah kıyarken herkesin derin bir sessizliğe gömülmesi ve o son sahne... Acımasız ve kaçınılmaz olan, tüylerimi diken diken o sahne. Daha başka ne diyebilirim ki?