Ahmet Hamdi Tanpınar'ın Huzur'unu lisede okumuştum ilkin. Fakat olaylar arasında yer yer bağlantıları kaybedince okumayı yarım bırakmıştım.
Sonra, üniversitede tekrar elime aldım kitabı ve baştan sona kadar sabır ve iştahla okudum. Kitabı gece 12'den sonra okuyordum ve okurken de şu youtube.com/watch?v=PeUQ9LE... fon müziğini dinliyordum.
Nuran dul ve bir çocuk annesi..Toplumun baskısından ve çevresinde işittiği dedikodulardan sıkılmış, kendi imkanlarıyla ayakları üzerinde durma mücadelesi veren, kitabın kadın kahramanı. Olay örgüsü Mumtaz ile Nuran'ın aşkı üzerinden aksa da beni asıl etkileyen Suat'ın varoluşsal sancılarla boğuşması ve sonunda da bu savaşı kaybetmesi...
Şimdi bu fon müziğini dinleyince aklıma bu kitap geldi.
Gecenin karanlığında kaldırımdan yürüyüp sahile inen Mumtaz geldi alıma. Uzaktan gelen köpek havlamaları, dalgaların sesine karışıp Mümtaz'ın içine süzülüyor ve onda hüzün ile korkuyu bir anda hissettiriyordu.