Usta’nın, köyü, köy insanının adeta kafasının içinden yazdığı bir başyapıt. Onların fukaralıklarını, zenginliklerini, cahilliklerini, irfanlarını, korkaklıklarını, mertliklerini, kurnazlıklarını, cömertliklerini tüm çıplaklığıyla ve harika bir edebi dille kaleminden akıtmış.
Kemal Tahir ‘in köy romanları bana hep Anadolu’nun insan sermayesini tüketen, balkan harbiyle başlayıp kurtuluş savaşıyla nihayete eren 10 yıllık cephe hayatından geriye kalanların hikayesi gibi gelir.
Cephe savaşlarında yenilgiden yenilgiye koştuktan sonra elde kalan İmparatorluk bakiyesine bu seferde manevi alanda savaş açılmış, yetmezmiş gibi birde sırtına iki dünya savaşı arası büyük buhran ve ikinci dünya savaşının getirdiği fakirlik ve onda doğan mahrumiyet binmiş. Tüm bu şartların zaruri sonucu olarakta kör bir cehalet, yozlaşma ve ahlaksızlaşma Anadolu’nun üstüne çökmüş.
Kemal Tahir bu çürümeyi çok güzel gözlemleyip sonuçlarını adeta romanlarında karakterlere dönüştürerek tüm çıplaklığıyla gözlerimizin önüne sererken ne olursa olsun içlerinde, özlerinde, hamurlarında yer aldığını bildiği meşhur “Anadolu İrfanı’nı” es geçmiyor. Biraz bellerini doğrulttuklarında alttan o irfanın parlayacağını bize anlatmaya çalışıyor. Özellikle kitabın sonunda Mustafa’nın, Hocaların Hasan’ın bakkal borcunu kapatması yazarın o irfana çaktığı selamdır.
Kemal Tahir ‘in köy romanları bana hep Anadolu’nun insan sermayesini tüketen, balkan harbiyle başlayıp kurtuluş savaşıyla nihayete eren 10 yıllık cephe hayatından geriye kalanların hikayesi gibi gelir.
Cephe savaşlarında yenilgiden yenilgiye koştuktan sonra elde kalan İmparatorluk bakiyesine bu seferde manevi alanda savaş açılmış, yetmezmiş gibi birde sırtına iki dünya savaşı arası büyük buhran ve ikinci dünya savaşının getirdiği fakirlik ve onda doğan mahrumiyet binmiş. Tüm bu şartların zaruri sonucu olarakta kör bir cehalet, yozlaşma ve ahlaksızlaşma Anadolu’nun üstüne çökmüş.
Kemal Tahir bu çürümeyi çok güzel gözlemleyip sonuçlarını adeta romanlarında karakterlere dönüştürerek tüm çıplaklığıyla gözlerimizin önüne sererken ne olursa olsun içlerinde, özlerinde, hamurlarında yer aldığını bildiği meşhur “Anadolu İrfanı’nı” es geçmiyor. Biraz bellerini doğrulttuklarında alttan o irfanın parlayacağını bize anlatmaya çalışıyor. Özellikle kitabın sonunda Mustafa’nın, Hocaların Hasan’ın bakkal borcunu kapatması yazarın o irfana çaktığı selamdır.
·
42 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.