Otuz beş hikayeden oluşan kitapta yazar, hayatın her alanından bildiklerini, dikkatini
çekenleri ve merak ettiklerini kendi tasviriyle bizlerle buluşturuyor. Kitap, mizah türünde yazılmış olsa da aslen deneme türünde yazılmış. Yazarın düşünce tarzı hoşuma gitti; doğal bir tarzı var. Kitapta dikkatimi en çok çeken şey ise, ilk basımı 1949 yılında olmasına rağmen sanki günümüzü anlatıyor olmasıydı. Kitapta pek şehir veya teknoloji tasviri yok, ama halkın düşünce şekli hâlâ aynı; hiçbir ilerleme yok. Kitapta en sevdiğim karakter Hadi oldu. Biraz abartılı şekilde bahsedilse de Türkiye ile ilgili yaptığı eleştiriler genel olarak doğruydu. TanıdıklarımRefik Halid Karay