Okuması zevkli bir kitaptı. Romanı atların gözünden okuyoruz, sahipleri Doru’ya kötü davranıyor, ona zaman zaman vuruyorlar; ahırın kapısını kilitleyip onun girmesini engelliyorlar vb. Doru ise tayını çok özlüyor. Duyguları çok güzel işleyen bir kitaptı. Son kısımda tekrar gelmesini istemeleri ama onun tayıyla birlikte bir daha geri gelmemek üzere uzaklaşması insanın içinde bir ferahlık hissi oluşturuyor. Kitaptaki en sevdiğim karakter tabiki çektiği bu zorluklarla mücadelesi nedeniyle Dorukısrak oldu.