Göçmüş Kediler Bahçesi, Bilge Karasu’dan
okuduğum ilk kitap. Kitap bir masal kitabı olarak yazılmış. On iki ayrı masal ve her masalın başında italik yazı biçimiyle kaleme alınmış on üçüncü masal olarak diyebileceğimiz bölümlerden oluşmakta. Ayrıca masalların içerisinde de birden bire sapmaların karşıladığı farklı bakış açılarının satır aralarına yerleştirildiğini görüyoruz. Her ne kadar masal kitabı olarak düşünülse de alışkın olduğumuz masallardan farklı bir yaklaşım söz konusu. Hem anlatım dili hem metnin dizaynı açısından farklı bir tarzda kaleme alınmış. Okuma sürecinde anlamakta zorlandığım geri dönüşlerimin bolca olduğu bir süreçti. Bunun yanısıra sapmalar diyebileceğimiz kısımların fazlalığı beni oldukça zorladı. Alışkın olmadığım, takip etmekte zorlandığım dile odaklandığım için de içeriği bana verilmek isteneni göz ardı ettiğimi fark ettim. Alışılmışın dışında bir dizayn her ne kadar yeni yaklaşım ve soluk olarak değerlendirilse de okuyucu oldukça zorladığını düşünüyorum.
Kitapta farklı isimlerle karşımıza çıkan bölümlerde giderek artan bir karamsarlık, yokluk, boşluk hissi var. Bu bölümlerde bir iç ses ya da düşüncelerin uçuştuğu hissediliyor. Birdenbire kendinizi kirpi yerine koyup kendinize baktığınız ya da varlığından, kendinden sıyrılmak isteyen ve bu yolda tamamen silinen biri olarak görebilir ya da hiç sonu gelmeyecek/ uyanamadığınız ama uyanmak istediğiniz bir rüya içerisinde hissettiğiniz oluyor. Kendinizi her farklı bölümde farklı bir evrende ütopik bir ortamda olduğunuzu düşündürtebilir. Bölümler üzerine çokça konuşulabileceğini düşünüyorum. Bunun dışında anlatım dili, yeni kelimelerin üretimi, kelime oyunları bolca karşımıza çıkıyor. Bu durum metni zenginleştirmiş olmakla birlikte anlamayı da güçleştiriyor. Kitabı okumak için önden kitapla ilgili kaleme alınmış makale veya inceleme yazılarının okunmasının bireysel okuma sürecinde kitabın evrenini kavramada oldukça önemli olduğunu vurgulamak isterim. İyi okumalar..
·
224 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.