Leylâ Erbil aslında iyi anlaşacağımı düşündüğüm yazarlardan biriydi.
7 hikâyeden oluşan bu kitabıyla iyi bir başlangıç yapacağımı sandım ancak çok da anlaşamadığımı söylemeliyim.
Hikâyeler oldukça karışık, düzensiz geldi ek olarak noktalama işaretlerinin bazı yerlerde hiç kullanılmaması, cümlenin nerede bitip nerede başladığının belli olmamasına yol açtığından anlamamı iyice zorlaştırdı.
Yazarın farklı bir kitabını daha okuyarak şansımı deneyeceğim umarım onda fikrim değişir.
"İnsanlar! İnsanlar! Karınca sürüleri, kum taneleri denli gelip göçen insanlar!"
“Yaşamayı da bildiğiniz yok ölmeyi de...”
“Beni kaybetmemek içinmiş, kaybetmemek, biz tanıştığımızda bile kayıp değil miydik?..”
·
118 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.